Governor's Obsession

Chapter 5

“Good morning, honey.”

Halik ng asawang si Veronica ang gumising kay Benjamin. Maini tang naging gabi nila kaya naman hindi kataka-takang ganoon na lamang kalambing ang asawa nang sabay silang sikatan ng araw. Parehas pa silang walang saplot sa katawan at tanging malambot na kumot lamang ang nakabalot sa kanilang mainit na katawan. Ramdam pa ni Benjamin ang hubad na katawan ng asawa na siyang yumakap sa kanya noong mga oras na iyon na siyang naging dahilan para mas maghumindig ang nag-aalab niyang damdamin.

Limang taon na rin silang nagsasama bilang mag-asawa at biniyayaan ng isang supling. Subalit kahit ganoon ay hindi pa rin nagbabago ang mainit nilang pagsasama bilang mag-asawa. Mula pa noon at magpasahanggang ngayon ay nananatili pa rin ang pagmamahal nila sa isa’t isa. Bagama’t may mga araw na hindi nila gaanong napagsasaluhan ang mga gabing magkasama dahil parehas silang abala sa kani-kanilang mga personal na trabaho ay gumagawa naman sila ng paraan para mabigyan ng oras ang isa’t isa na magkasama, tulad na lang ng mainit nilang pagsasalo kagabi.

“Good morning, beautiful,” malambing niyang sambit sa kabiyak bago muling hinalikan ito sa labi. “How was your sleep?” tanong nito.

“It was so great.” Ngumiti pa si Veronica at muling humalik sa kanya na para bang nag-aanyaya muli ng pakikipagtalik. Gumanti rin naman ng marubdob na halik si Benjamin sa asawa at kapagkuwa’y pumaibabaw kay Veronica. Sumisilay na ang araw subalit ang init sa kanilang katawan ay tila ba nananatiling nagsusumidhi kung kaya’t hindi nila hinayaang patayin ng liwanag ang nag-aapoy nilang damdamin. Gumapang ang palad ni Benjamin sa malapad na hita ng asawa.

Bahagyang inangat ni Benjamin ang mukha at saglit na pinakawalan ang labi sa asawa. “Let’s make it quick before someone came.” Benjamin smirked naughtily, he heard her wife giggled. Hindi pinalagpas ng gobernador ang pagkakataon. Agad niyang ibinaon ang kanyang katigasan sa loob ni Veronica na wala man lang pasabi at kumilos.

Hindi na nakapalag pa si Veronica nang maramdaman ang kanyang pag-ulos. Napahawak na lang ito sa kanyang braso habang patuloy sa pagbaon sa kaloob-looban ng kanyang asawa. Ramdam na ramdam niya ang mainit na bahagi ni Veronica na bumalot sa kanyang katigasan. Hindi niya hinayaang mawala ang sensasyong nararamdaman at maputol ang nag-aapoy nilang sandali. Kitang-kita niya kung paano maligayahan ang asawa sa pagkagat pa lamang nito ng ibabang labi at matinding pagpikit. Ramadam din niya na bawat baon ng kanyang paghuhumindig ay kasabay din ng pagbaon ng kuko ng kanyang asawa sa braso habang ang isang kamay naman nito ay nakahawak sa headboard ng kanilang kama.

Subalit sa gitna ng kanilang mainit na sandali ay siya namang pagtunog ng kanyang telepono. Pero hindi hinayaan ni Benjamin na maputol ang kanilang ginagawa. Mas lalo pang naging mabilis ang pag-ulos niya hangang sa. “I’m coming!” Ilang segundo lang ay lumagaslas ang pinakahihintay nilang dalawa. Nagsanib ang kanilang mga tinig sa na siyang sabay na umalingawngaw sa buong silid. Pabagsak na napahigang muli si Benjamin sa kama at yumakap muli ang asawa. Muling tumunog ang kanyang cell phone at sa pagkakataong iyon ay kanya na itong sinagot.

“Yes, I’ll be downstairs in a minute.” Mabilis na isinuot ni Benjamin ang boxer shorts matapos ibaba ang linya ng tawag.

“Who’s that?” tanong ni Veronica.

“My driver. Kailangan ko palang pumunta sa medical mission ng Sta. Cecilia. They are expecting me to be there.”

“Can I come with you?” Akmang tatayo na sana si Benjamin pero natigilan siya nang marinig ang sinabing iyon ng asawa. Muling nabaling ang tingin niya kay Veronica na nakahalumbabang tinitigan siya sa mga mata na para bang nangugumbinseng isama siya kung saan siya pupunta.

“Are you sure?” paninigurado niya.

“Yeah!” Tumango-tango pang nakangiti si Veronica. Mukhang hindi niya magagawang tanggihan ang asawa sa pagkakataong iyon. Kasabay din niyang bumangon ang asawa at isinuot ang bath-robe.

“Wala ka bang charity event today, hon?” usisa niya sa asawa. Sanay kasi siya na maagang umaalis ang asawa sa mga events na dinadaluhan nito o kaya naman ay mga photoshoots. Ngayon lang talaga ito nagkainteres na sumama sa kanya kaya ganoon na lang ang tanong niya rito kung bakit bigla na lang itong nagdesisyon na sumama sa kanya sa medical mission.

“Well, may charity event na in-organize si Mrs. Buenavista pero bukas pa naman iyon kaya sasama na lang muna ako sa iyo.” Mukhang desidido talaga ang kanyang asawa na sumama sa kanya dahil nauna pa itong pumasok ng banyo para maligo. Wala na siyang nagawa kundi ang hintayin na lamang itong matapos sa paliligo.

Ilang minuto lang din naman ang lumipas nang matapos maligo ang asawa ay sumunod na rin siya. Hindi pa man siya nakahahakbang papasok ng banyo ay may sumalubong kaagad na tanong sa kanya ang asawa. “Hon, iyo ba itong pink shirt na ito?” tanong nito.

Napaawang ang kanyang labi sa nakita. Hawak nito ang kamisetang ibinigay sa kanya ni Soledad kagabi. Hindi niya alam kung anong iisipin ng asawa sa sasabihin pero kailangan niyang maging totoo sa isasagot. “Ah, iyan ba? Nabasa kasi ang T-shirt ko kagabi noong galing ako sa Sta. Monica kaya binigyan muna ako ng isang staff doon ng isusuot. Eh, hindi ko naman akalain na pink pala ang ibibigay sa akin.” Kakamot-kamot pa siya ng batok habang kaharap ang asawa.

“Oh. . . okay.” Wala nang sumunod pang salita ang asawa. Mabuti na lang at hindi ito naghinala kung sinong staff ang nagbigay sa kanya ng kamisetang iyon. Nang makapasok sa banyo ay saka pa lamang siya nakahinga nang maluwag. Hindi niya naalalang itabi ang shirt na iyon kagabi dahil sa pagod. Mabuti na nga lang at hindi iyon napansin ng asawa kagabi bago sila magtalik dahil madilim ang patay ang ilaw nang may mangyari sa kanila.

Matapos makaligo at makapag-ayos silang mag-asawa ay sinalubong sila ng apat na taong gulang nilang anak. “Good morning, Mommy Model. Good morning, Daddy Gov.!” bati sa kanila ng anak na si Billy na pinaulanan silang pareho ng halik sa pisngi.

“Good morning, Baby Billy. How was your sleep?!” malambing na tanong ni Veronica sa anak.

“Good!” Nag-thumbs up pa si Billy sa sagot na iyon. “Manong driver told me you will attend a medical mission. Can I come with you, Daddy?” tanong nito sa ama.

“Are you sure?”

“Yes, Daddy Gov.!” Sumaludo pa si Billy sa kanya. Tiningnan naman ni Benjamin ang asawa na tila ba nagtatanong kung papayag ito sa gusto ng anak. Veronica just shrugged her shoulders and looked at him like she was saying they couldn’t resist with Billy’s request.

“Okay, baby. But tell Yaya Coring to dress you up first.” Kaagad namang lumapit ang kanilang kasambahay sa kanilang kinaroroonan.

“Okay, Dad!” Kagyat na pumanhik ang bata sa kanyang kuwarto kasama ang kasambahay.

Nang maiwan silang mag-asawa sa salas ay nakangiti lang silang nagtitigan. “I guess this is a good quality time for us,” sambit ni Benjamin. Mukhang magiging maganda nga ang araw na iyon para sa kanila. Both of them are excited to see the people of Sta. Cecilia with their child.