Ang gabing iyon ang ikalawang beses sa mga gabing sinusundo kami ni Ilay. The third time was around the following week after that. Like the last, we ate dinner, stuffing ourselves with unlimited beef and pork. It was a fun experience because it had been so long since I ate in a Korean restaurant. Noong bata pa yata ako kung kailan sinasama pa ako nila Daddy na kumain sa labas. Malungkot man ay unti-unting napalitan ng saya ang mga memorya ko sa tuwing inilalabas kami ni Ilay. In his next visit, he gave us the pictures we took on his cellphone. Marami akong bagong litrato sa aking locker at kama. Marami akong kaharap sa gabi at panlaban sa tuwing dinadalaw ng lungkot. I tried to abide by his conditions. Nakinig ako sa mga lecture at nag-review. Hindi k

