Matuling lumipas ang ilang linggo, dahil sa kaliwaang tutorial at demonstration sa akin tungkol sa farm at sa kumpanya ay pansamantala ko na ring nakakalimutan ang pagkainis dahil sa kawalan ng connection sa bahay. Kung magawi man ako ng opisina na nasa bayan ay okupado pa rin ng sari't-saring bagay ang isipan ko.
Sa bahay ko na maaalala ang cellphone ko at magsisisi kung bakit ni hindi ko nagawang tawagan man lang si Esperanza. Gayunpaman, at the end of the day, mas lamang ang pagod ng katawan at isip ko kaya nakakatulog din ako kaagad. Idagdag pa si kuya Simon na sa bawat araw ay pinaglalaanan ko kahit dalawang oras para mai-bonding ko na rin.
Nakikita kong positibo naman ang reaksyon ng katawan niya sa ginagawa ko. He's getting stronger everyday at sa wari ko ay hindi na aabutin ng il
