Michelle POV
“Stop!” sabi ko sa lalaki pero hindi pa din siya tumigil at pinagsusuntok pa din niya si Patrick. Nagmamakaawa ako sa kanya na itigil na ang kanyang ginagawa dahil duguan na si Patrick at halos wala ng malay na nakahiga malapit sa sofa kung saan kami nagtatago pansamantala. “maawa na kayo. Itigil niyo na ‘yan. Ako naman ang gusto niyo diba? I am all here. He did not do anything wrong. Take me instead!!” hiling ko sa kanila dahil naawa na ako kay Patrick. Nagsisigaw ako at nagmamakawa at halos mawalan na ako ng hininga dahil sa pangyayari. Iyak ako ng iyak at hindi ko inaasahan na panaginip lang pala ang lahat ng iyon.
“hey! It’s okay. It was just a dream. You are just dreaming, Mich.” Sabay yakap ni Patrick sa akin ng gabing iyon. Parang totoo ang lahat na pangyayaring iyo
