CLARK'S POV
Kahit walang sinasabi sa akin si Anton, alam ko kung gaano kasakit ang nararamdaman niya ngayon kaya mas pinili ko munang manatili sa tabi niya kahit pa alam ko na ang sakit na nararamdaman niya ang may kaugnay sa mga magulang ko.
"Umuwi kana."
Napatingin ako sa kanyang mga sinabi.
"Eh, ikaw hindi ka pa ba uuwi?" tanong ko sa kanya.
"Bukas na ako uuwi," saad niya.
"Pero ---"
"Ok lang ako. Ligtas naman ako dito," putol niya sa iba ko pa sanang sasabihin.
"Hindi ka ba nila hahanapin?"
"Dati oo pero nang malaman nilang andito lang ako, hindi na sila nag-aabala pang hanapin ako. Isa pa, kahit anong pilit nila para pauwiin ako, hindi pa rin nila ako mapapauwi," malungkot niyang sabi.
"Bakit?" kunot-noo kong tanong.
"I don't want to see my mother during my birthday."
Nat
