Tahimik siyang nagmaneho at tahimik din ako. Napasandal ako sa upuan at pinikit muna ang mga mata ko. Pinakiramdaman ang takbo ng sasakyan, hanggang sa pinindot na niya ang musika rito.
"Are you okay?" he asks huskily.
"Yeah, I'm good, thanks," I answer with my eyes shut.
Pakiramdam ko naubos lahat ang enerhiya ko sa katawan. Kaya mas minabuti ko ng ipikit ang mga mata ko ngayon.
"Do you still want to go to the party? I don't mind if you don't feel like going to. Mas gustohin kong magpahinga ka kaysa sa ma-stress kang lalo," pag-aalalang boses niya.
Napangiti na ako na nakapikit-mata pa rin. Hearing his voice while my eyes are shut really soothes me. Mas maganda 'ata na pakingan ang boses niya na hindi ko nakikita ang mukha niya, dahil nagpapagaan ito sa loob ng damdamin ko.
"No, I'l
