Mysterious Man in my Bed

Chapter Thirteen

Nagpaalam si Joyce kay Seonggyun at humingi ng isang linggong leave bago muling pumasok sa E.U. company. Kailangan niyang ipahinga ang kanyang sarili. Nais niya munang mapag-isa at makapag-isip ng maayos.

Ngayon lang naman siya nag-request ng leave kay Seonggyun sa tagal na niyang accountant nito. Naguguluhan din kasi siya dahil ginagawang pangungulit ng kaniyang kapatid sa

ama. Dumagdag pa si Hagyun.

"Ate Joyce, learn to let go. Mali ang iniisip mo. Hindi lahat ng lalaki ay pare-pareho. Don't compared all the man, hindi lahat ng mga lalaki magkakatulad. We also have pride." Sabi nang kapatid niya sa ama ng isang araw na dumalaw na anman ito sa apartment niya.

Nasa apartment na naman niya ang kapatid niya sa ama at nangungulit sa kanya ng gabing iyon. Halos gabi-gabi siyang pinupuntahan nito. Mas masipag pa ito kaysa sa mga dating manliligaw niya. Walang araw na hindi siya nito dinadaanan pagkatapos ng trabaho nito. "Don't tell me what to do! Dahil alam ko ang ginagawa mo?" ani Joyce dito

"Tama bang saktan mo ang sarili mo?" nanghuhusgang tanong nito.

"Ate Joyce, you just listened to me. Try to fall in love. Masarap ang may nagmamahal saiyo." anito.

"You don't just understand!" 

Napabuntong-hiningag sagot niya."Okay you have to leave," aniya at pinagbuksan niya ito ng pintuan. Matagal ng nakaalis ang kanyang kapatid sa ama ngunit nalilito pa rin siya sa kanyang nararamdaman. Oo, masarap ng may nimamahal pero sakit din ang mag-dusa kapag nasaktan.

Kanina pa pala nakamasid si Hagyun mula sa apartment ni Joyce. Hindi ito mapakali dahil may bisita itong lalaki. Mag-alas diyes na nang gabi ngunit hindi pa niya nakikitang umalis ito. Nangunot ang noo ni Hagyun nang mapansing nilapitan ito ng lalaki at tinapik si Joyce sa balikat. Hinalikan rin ang pisngi niya bago ito umalis. Nakaramdam siya ng pagkanibugho sa nakita.

Napasuntok si Hagyun sa steering wheel ng kanyang sasakyan. Nag ngingitngit siya sa eksenang iyon. Muli ay itinungga niya ang natitirang beer na nasa kanyang kamay.

Nakaka-tatlong can of beer na siya. Isang linggo na kasing hindi nagpaparamdam sa kanya si Joyce and it looks like his life is dead. Hindi na niya kayang patagalin pa na hindi makausap ang dalaga. Nami-miss na niya ito.

After a few second ay napansin ni Hagyun na nakapatay na ang ilaw sa may sala ng condo ni Joyce. Ang ibig sabihin no'n ay nakaalis na ang kanyang bisita. Ang sumunod naman na nagka-ilaw ay ang kuwarto ng dalaga. Hagyun saw Joyce reflection through the light inside her room. Hinubad nito ang suot nitong blusa at lumitaw sa harap niya ang malulusog na dibdib nito. Tuloy ay napalunok si Hagyun sa shadow nitong nag-appear.

It was his first time na makaramdam ng pagnanasa sa isang babae. Sa dami ng babaeng naikama niya ay tila kay Joyce lang niya naramdam ang tila kakaibang pagnanasa na nais niyang ipadama rito. Ang isang pagtatalik na hindi nito malilimutan kahit kailan man. It was about wanting to be somewhere with someone and not being able to get there. Joyce was obviously stuck somewhere she didn't want to be, thinking of Hagyun, wishing she was with him. Halos pareho sila ng tinatakbo ng isipan ng mga sandaling iyon.

Joyce took a deep breath. Hindi na sila nagkikita ni Hagyun. She had to admit she missed him so much. Hindi na rin ito tumatawag o nagte-text sa kanya. Pero alam niyang dapat na niyang iwaksi sa puso at isip niya ang nararamdaman niya para dito. Ayaw niyang matulad sa kanyang ina. Pagkatapos niyang mag-shower ay nahiga na siya sa kanyang kama. Wala pang sampung minuto ay naka-amoy siya ng pamilyar na pabango na nangagaling mismo sa loob ng kanyang silid.

Nakapatay pa naman ang ilaw ng kuwarto niya dahil hindi siya sanay na may ilaw tuwing natutulog. Kinakabahan tuloy siya. Wala naman siyang maalala na meron siyang ganoong amoy ng pabango dahil pang-lalaki ang amoy na iyon. But into her nose it was just making her nuts. Ang bango nito ay nakakahilo. Tila nayayapos ang pakiramdam niya sa amoy na iyon. Naramdam niyang biglang may humakbang na mga paa na palapit sa kanya.

She was freeze and stunned. Only the sound of her heartbeat ang naririnig niya. Ngunit nang tumigil ang mga hakbang na papalapit sa kaniya ay hindi siya makagalaw mula sa kanyang kinahihigaan. Nang biglang may humaplos sa kanyan mga malalambot na labi gamit ang daliri nito. Then Joyce just felt something wierd. Nilalagyan ng estranghero ng piring ang kanyang mga mata upang hindi niya ito makita kapag nagdilat siya ng mga mata. Hindi niya pinigilan iyon bagkus ay hinayaan lang niya ang estranghero.

"Sino ka? Paano ka nakapasok sa kuwarto ko?" Mahina at halos pabulong niyang tanong. Nanginginig ang tinig niyang sabi sa estrangherong nangahas na pasukin ang kuwarto niya. Ngunit hindi siya nito sinagot. Bagkus ang malakas lang na paghininga nito ang naririnig niya. Tinungo ng estranghero ang kanyang paanan at hinaplos ang kanyang makinis na binti pataas ng pataas hanggang sa marating nito ang kanyang p********e. Napasinghap si Joyce nang dahan-dahan nitong haplusin ang kanyang pag-kababae. Dahan-dahan lang nitong ginawa at dinama nito iyon. Muli ay gumalaw ang mga kamay ng estranghero hanggang sa kanyang tiyan at tumaas pa hanggang sa marating nito ang malulusog niyang dibdib.

"Please! Don't do this to me?" muling pagmamakaawang sambit ni Joyce kung sino man ito.

Nilaro nito at pinisil ang kaniyang malulusog ndibdib. Napakagat labi nalang si Joyce dahil sa kakaibang sensasyon lalo na ng ipinasok nang estranghero ang kamay nito mula sa kaniyang suot na pang-tulog at doon malaya nitong pinagsawaang laruin ang malulusog niyang boobs. Joyce tried to control herself upang hindi mapaungol. Hindi ito maari, naisaloob niya. Hindi siya dapat patatangay sa kung sino man ang walanghiyang gusto siyang pagsamantalahan.

Hinintay niyang muli ni Joyce na haplusin ng estranghero ang kanyang dibdib. Gamit ang natitira niyang lakas ay hinuli niya ang kamay nito at buong lakas na pinilipit ang mga daliri nito. Ngunit hindi naging sapat ang kanyang lakas dahil hindi man lang ito nasaktan.

"Huwag mong gawin sa akin 'to, please. Parang awa mo na! Para lang sa lalaking mahal ko ang pinagkakaingatan kong pagkakababe! Maawa ka sa akin," naiiyak na niyang pagsusumamo dito. Hindi talaga dapat mangyari ito. Natatangay kasi siya sa mga haplos palang ng estranghero. Baka magpatangay siya at mahulog siya sa bitag nito.

Nang biglang natigil ito sa paghaplos sa kanya at narinig niya ang mga yabag palayo sa ninahihigaan niya, rinig niyang napasuntok ang estranghero sa pader. Ngunit hindi pa rin ito umaalis sa kanyang kuwarto. Naramdaman niyang humakbang muli ito palapit sa kanya at isang magaang halik ang ipinadama nito sa labi niya bago siya tuluyang iniwan. Ang amoy na iyon. Na amoy na niya iyon noon pa. Hindi siya maaring magkamali. Alam niya kung kanino ang amoy na iyon. Ngunit hindi niya matandaan kung kanino. Wala na ang amoy ngunit hindi pa rin siya makatulog ng maayos dahil pinipilit niyang hinahalungkat sa kanyang isipan ang gumagamit ng pabangong iyon.

Mag-damag na hindi nakatulog si Joyce. Pumasok siya sa opisina na mukhang haggard. Hanggang ngayon ay ginugulo pa rin ng kanyang isipan ang estranghero na iyon. Napabuga siya ng hangin pagka-upo sa kanyang swivel chair. Naalala niya si Hagyun. Kumusta na kaya ang lalaki? Namiss na niya ito at hindi niya iyon puwedeng ipagkaila. "Thinking of me?" tanong ng isang baritonong tinig. Tila nahulaan nito ang laman ng isipan niya.

Hindi siya maaring magkamali--ang boses na iyon na nagpagising sa diwa niya at kanina lang ay laman ng isipan niya. At ang gamit nitong pabango na nagmumula sa kanya na nagpapatuliro sa kanyang kaibuturan. Napa-slow motion siya sa pagkabigla ng makita kung sino ang nasa likod ng boses na iyon. Nakabuka ang bunganga niya ngunit walang boses na lumabas. s**t! What is happening to you, Joyce? "Ehemm!" aniya, pampalakas ng kanyang pagkataranta. Saka nagkunwaring hindi narinig ang tanong ng lalaki.

"Have you missed me?" tanong ni Hagyun muli sa kanya kinabukasan ng dumaan ito sa opisina niya. Ang boses na iyon ang boses na narinig niya kagabi. It was just like a reminisce scene from last night. Iwinaksi ni Joyce ang  kanyang ulo sa alaalang iyon. Inayos niya ang kanyang sarili bago hinarap si Hagyun.

"What are you doing in my office Sir Hagyun? Do you need to task me anything?" seryosong tanong ni Joyce dito.

"Yes. I need you to come with me?" Maawtoritibo nitong utos.

"Right now? At this moment?" Hindi makapaniwalang sabi ni Joyce.

"Aha!" Nasa mata nito ang pagka-aburido. Tinubuan na rin ito ng balbas at nakalimutan na nitong mag-shave.

"Saan naman tayo pupunta?" Hindi makapaniwalang tanong ni Joyce sa binata.

"Magde-date." Walang kagatol-gatol na sabi ni Hagyun.

"Date?" ani Joyce.

"I miss you, Joyce. I missed you so much. Please, let's talk?"  pagsusumamo nito.

Gusto niyang pag-bigyan ang pag-susumamao nito. Nais rin niya itong makasama kahit saglit lang. Makausap at maamoy. Bigla ay naipilig ni Joyce ang kanyang ulo. Pakiramdam niya ay nahihilo siya. Ang pabango nito. Kaparehong-kapareho ng naamoy niya kagabi. Hindi siya puwedeng magkamali. Hindi kaya si Hagyun ang nangahas na pumasok sa kuwarto niya? Bakit naman nito gagawin iyon? Balak siyaa nitong gahasahin? Bakit?

Ngunit paano naman kaya ito nakapasok sa bahay niya? At ang naramdaman niyang balbas na kumiliti sa kanya dahil nag-goodbye kiss ito bago siya iniwan. Siya nga kaya? Hindi ba't imposible naman 'yon? Nginitian niya si Hagyun. Tumayo siya para lapitan ito. Ngunit bago pa siya makalapit sa binata ay mabilis pa sa alas-quatrong nahila na siya nito palabas ng kanyang opisina. Hila ang kamay niya at mahigpit na hinawakan.

"Teka lang, paano 'yung bag ko?" tanong niya dito.

"Ipakuha mo nalang kay Seonggyun at siya na muna ang magtago sa bag mo," sabi nito na hindi man lang siya nilingon. Patuloy lang ito sa paghila sa kanya hanggang sa marating nila ang car park kung saan nakaparada doon ang kotse nito. He gentle touch her cheeks and hugged her. Sobrang higpit nang pagkakayakap nito. He was assuring na hindi siya nito pababayaan at sasaktan. "I miss you. I really missed you so badly!" Madamdaming pahayag ni Hagyun sa kaniya. "Are you willing to come with me?" anito.

Tumango si Joyce. Ano't pa at magkasama na nga sila ngayon ni Hagyun. Napayakap na rin siya ng mahigpit sa lalaki. Bumigay na ang puso niya. Saka na niya iisipin ang iba pang gumugulo sa kanya. Dumapo ang kamay ni Hagyun sa bahagi ng baywang niya. His hand was warm and a bit rough, a working man's hand. Bago pa siya nakalayo ay nahapit na siya nito palapit at siniil ng mainit na halik ang mga labi niya. Sa labis na pagkabigla ay hindi  kaagad siya nakatugon. Kahit pa noon, ang mga labi ng lalaking  ito ang sanhi upang manlambot ang mga tuhod niya. He was doing it again---making her knees feel as if they were made of jell-o. Kahit noon pa ay gustung-gusto niyang maramdaman ang mga kamay nito sa beywang niya. Sa halik ni Hagyun ay nakalimutan na niya ang estrangherong nangahas na pumasok sa bahay niya at pinagtangkaang haplusin ang katawan niya. She found herself at the safer person with Hagyun hugs.