Chapter Twenty

1393 Words

Paimpit na napaiyak si Joyce pagkatapos maalala ang nangyari sa kanila ng estranghero kagabi. She cannot turn it back anymore. Kinapa niya ang kanyang puso kong may pagsisisi siya ngunit wala naman siyang mahagilap. Iniyakan niya ang lalaking nakatalik niya ng mag damag. Kung kilala siya nito ay bakit hindi man lang ito nagpakilala sa kanya? At kung si Hagyun man iyon, buong puso niyang ipagkakaloob sa lalaki ang kanyang katawan. Dahil mahal niya ito. Nabasa ng luha ang kumot na nakabalot sa kanya. Suminga-singa pa siya dahil sa kanyang pag-iyak. Masakit rin ang buo niyang katawan. Ang gasgas na natamo niya sa kanyang pag-kakagapos ay namumula rin iyon dahil fresh na fresh pa ang mga sugat. Kaya bago pa magka-infection iyon ay naisipan niyang maligo. Sinabayan ng agos ng tubig ang kanyang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD