My Stubborn Princess (SPG)

Chapter #11: Dinner Date

Lexi POV

Nakaupo si Lexi sa kanyang opisina, tahimik na nagbabasa ng ilang dokumento. Pilit niyang itinuon ang isip sa trabaho, pero sa totoo lang, hindi niya maiwasang maalala ang mga sandaling kasama niya si Evie. May kung anong kakaiba sa babae parang magneto na humahatak sa kanya sa paraang hindi pa niya naramdaman sa kahit sino.

Biglang nag-vibrate ang kanyang phone sa tabi ng mga papel. Kinuha niya iyon at nakita ang pangalan ni Evie sa screen. Isang text message ang natanggap niya. "Dinner date?"

Mabilis na bumilis ang t***k ng puso ni Lexi. Hindi niya alam kung bakit, pero may kung anong kilig ang dumaloy sa kanya sa simpleng imbitasyon na iyon. Gayunpaman, pinanatili niyang kalmado ang reaksyon. Ayaw niyang ipahalata na gustong-gusto niya ang ideya ng isang dinner date kasama si Evie. "Kailan ba?" Reply nito.

Mabilis ang naging sagot ni Evie.

"Mamaya. Susunduin kita sa office mo." Halos malaglag ang cellphone ni Lexi sa kaba at excitement na naramdaman niya. Mamaya? Gabi na halos, pero hindi niya kayang tanggihan. Isa pa, kailan pa siya natakot sa isang simpleng dinner. "Sige, pero huwag kang malate."

Ngumiti siya matapos ipadala ang mensahe. Hindi nagtagal, bumalik siya sa pagbabasa, ngunit sa totoo lang, hindi na niya maintindihan ang mga salita sa harapan niya. Ang nasa isip na lang niya ay kung anong mangyayari sa gabing ito. Isang simpling dinner date na hndi sa pang social pero sa magandang Lugar outdoor makikita Ang buong lunsod, may mga halong kilig at pagiging sweet ni Evie na nagugustohan ni Lexi

At si Evie naman ai pinaparamdam nito Kay Lexi na tapat Ang pagkagusto nito sa kanya walang halong kalukohan but at may naglalandi mga lalaki at mga babae Kay Evie at Lexi being possessive Kahit hndi sila ni Evie pinapakita niya na sakanya lng si Evie at the way na mag selos si Lexi ay napapa smirk na lng si Evie

Pagkatapos ng isang mahabang araw sa opisina, hindi maiwasan ni Lexi na makaramdam ng pagod. Pero nang maalala niyang may dinner date sila ni Evie, agad na nagising ang kanyang diwa. Hindi man siya nagpapahalata, pero kanina pa siya excited. Nang marating ni Evie ang opisina ni Lexi, nakasandal ito sa kanyang itim na sports car, White T- shirt in fitted jeans. So sexy and hadnsome at the same time at effortlessly cool ang datingan, kaya hindi nakalagpas sa ilang empleyado ang paghanga rito. “Let’s go?” nakangiting tanong ni Evie nang lumapit si Lexi.

Hindi man nagpakita ng sobrang excitement, tumango lang si Lexi at pumasok sa kotse. Habang nasa biyahe, panay ang panakaw niyang sulyap kay Evie, na mukhang kampanteng-kampante habang nagmamaneho. Maya-maya pa, huminto sila sa isang private outdoor restaurant na nasa taas ng isang burol. Mula rito, kitang-kita ang buong lungsod, kumikinang sa ilalim ng mga bituin. May mga hanging fairy lights, preskong hangin, at kakaunting tao lang sa paligid at isang perpektong lugar para sa isang tahimik at espesyal na dinner.

“Wow…” hindi napigilan ni Lexi na mamangha. “Gusto mo?” tanong ni Evie, lumalapit at bahagyang yumuko para makita ang reaksyon ni Lexi. “Hmp. Pwede na,” sagot ni Lexi, kunwari’y walang epekto, pero hindi niya maitago ang bahagyang ngiti. Napatawa si Evie. “Pwede na pala, ha? Okay, noted.” Habang kumakain, hindi maiwasan ang ilang maliliit na sweet gestures ni Evie—ang pag-abot ng baso ng tubig kay Lexi bago pa siya makahingi, ang marahang pagtanggal ng hibla ng buhok na natakpan ang mukha niya, at ang madalas na pagngiti tuwing nagtutugma ang kanilang tingin.

Unti-unting lumalambot ang puso ni Lexi. Hindi niya akalaing ganito kaseryoso si Evie. Hindi lang ito basta-basta nakikipaglaro at ramdam niya ang sinseridad sa bawat kilos nito. Pero syempre, hindi rin mawawala ang ilang abala. May ilang lalaking napatingin kay Evie at mukhang gustong makipagkilala. May ilan ding babae na panay ang sulyap sa kanya, nagbabakasakaling makuha ang atensyon ni Evie. At doon lumabas ang pagiging possessive ni Lexi.

Minsang may lumapit na isang gwapong lalaki at nagbabalak makipag-usap kay Evie, hindi na siya nag-aksaya ng oras. Agad niyang hinawakan ang kamay ni Evie sa mesa, mahigpit ngunit hindi pilit. “Babe, gusto mo pa ba ng dessert?” diretsong tanong ni Lexi, hindi man lang tiningnan ang lalaking lumapit.Nagulat si Evie sa kilos ni Lexi pero mabilis siyang nakangiti. Napailing siya nang bahagya at sumagot, “Depende. Ikaw ba ang dessert ko?” Halos mabilaukan si Lexi sa sagot ni Evie, pero nanatili siyang composed. Samantala, ang lalaking nagbabakasakali ay umatras na lang, tila napahiya. Sunod namang may lumapit na babaeng tila interesado kay Evie, pero bago pa ito makalapit nang husto, inabot ni Lexi ang kamay ni Evie at marahang hinawakan ito sa ibabaw ng mesa at mas demonstrative kaysa kanina.

Napansin ni Evie ang reaksyon ni Lexi at hindi napigilan ang isang smirk. “Hmm, selos ka ba?” bulong niya habang inilalapit ang mukha kay Lexi. “Hindi,” mabilis na sagot ni Lexi, pero halata sa tingin niya ang kabaligtaran. “Sure ka?” pabiro pang tinukso ni Evie. Tumaas ang isang kilay ni Lexi. “Kung ayaw mong matuluyan ang dessert mo, tumahimik ka na lang at kumain.” Muling tumawa si Evie, kita sa kanyang mga mata ang tuwa. Gustong-gusto niyang nakikita ang ganitong side ni Lexi ang pagiging possessive nito kahit hindi pa sila opisyal. Habang pinagmamasdan niya ang babaeng nasa harap niya, mas lalo lang siyang nakumpirma sa isang bagay.

Gusto niyang si Lexi lang.

At sisiguraduhin niyang hindi lang ito basta isang dinner date at kundi umpisa ng mas espesyal pang relasyon sa pagitan nila.

Sa ilalim ng mga kumikislap na ilaw at preskong simoy ng hangin, tahimik ngunit Masayang nagdidinner sina Evie at Lexi. Kahit hindi pa nila opisyal na inaamin sa isa’t isa, halata sa mga kilos nila ang namumuong koneksyon. Ang madalas na palihim na pagngiti ni Lexi tuwing nagbibiro si Evie, ang paraan ng pagsulyap ni Evie kay Lexi na tila iniimbak sa kanyang alaala ang bawat sandali lahat ng ito ay nagpapakita na may kung anong espesyal sa pagitan nila.

Third Person

Ngunit sa di kalayuan, may isang pares ng mga matang matamang nakamasid sa kanila. Nakatago sa lilim ng isang puno, isang lalaking naka-itim na jacket ang walang imik na nagmamatyag. Dahan-dahan nitong kinuha ang cellphone mula sa bulsa at nag-dial.

“Sir, magkasama po sila ngayon. Mukhang close na close na,” bulong nito, hindi inaalis ang tingin sa dalawa. Sa kabilang linya, isang malalim at mabigat na boses ang sumagot. “Nasaan sila?”

“Sa isang private outdoor restaurant. Mukhang sweet sila sa isa’t isa, sir. Hindi na po bumabalik sa inyo si Ma’am Lexi.” Tahimik ang kabilang linya saglit bago may marinig na mahinang tawa. Isang tawang may halong panunuya at galit. “Hindi niya ako matatakasan nang ganon kadali,” malamig na sagot ni Michael Harrington na ang ex-boyfriend ni Lexi.

Si Michael ay isang makapangyarihang negosyante, kilala sa kanyang pagiging maimpluwensya at walang inuurungan pero hndi lahat ay totoo kundi may mga illigal na gawain. Hindi siya sanay na may umaalis sa kanya, lalo na ang babaeng minahal niya si Lexi Thompson.

Pero para kay Michael, hindi pa tapos ang kwento nila. “Alamin mo lahat ng kilos nila. Ayokong maging kampante si Evie Smith. Hindi niya pwedeng agawin sa akin si Lexi,” matigas na utos ni Michael. “Opo, sir.”

Pinatay ng lalaki ang tawag at patuloy na pinanood ang dalawa. Kitang-kita niya kung paano hinawakan ni Lexi ang kamay ni Evie sa mesa, kung paano ito palihim na tumatawa sa mga biro ni Evie, at kung paano ito nagpakita ng selos sa mga taong lumalapit kay Evie.

Sa gitna ng tahimik na gabi, isang panganib ang unti-unting bumabalot sa masayang mundo nina Lexi at Evie—isang panganib na dala ng isang taong hindi kayang magpatawad, hindi kayang bumitaw, at mas lalong hindi kayang matalo. Habang patuloy ang kwentuhan at tawanan nina Evie at Lexi, isang pakiramdam ang biglang sumagi sa isip ni Evie na isang pakiramdam na hindi niya basta-basta binabalewala.

May mga matang nakamasid sa kanila.

Sanay si Evie sa ganitong sitwasyon. Bilang anak ng pinakamayamang tao sa mundo, madalas siyang sundan ng mga reporter, mga taong may masasamang balak, o simpleng mga usisero lang. Pero ang pakiramdam na ito ay iba merong may bigat, may intensyon. Hindi niya ito pinahalata kay Lexi. Alam niyang kung ipapakita niyang may kakaiba siyang nararamdaman, maaaring mag-alala ito. Ayaw niyang sirain ang gabing ito.Kaya sa halip na magpakita ng kaba, mas lalo pa niyang pinasaya ang usapan.

Kahit hindi pa niya alam kung sino ang nagmamasid, isang bagay ang sigurado. kung may balak man itong masama, hindi siya magpapatalo. At higit sa lahat, hindi niya hahayaang may mangyaring masama kay Lexi.

Pagkatapos ng masayang hapunan, dahan-dahang umandar ang sasakyan ni Evie patungo sa bahay ni Lexi. Tahimik lang ang dalawa, pero hindi awkward pero bagkus, may kakaibang init sa pagitan nila, isang hindi maipaliwanag na koneksyon na lalong lumalalim. Pagdating nila sa harap ng bahay, hindi pa agad bumaba si Lexi. Pareho silang nakatingin sa isa’t isa, tila may gustong sabihin pero hindi alam kung paano sisimulan.

Unti-unting lumapit si Evie, ang mga mata’y dumako sa labi ni Lexi. Isang matamis at tahimik na paanyaya. Napasinghap si Lexi. Hindi siya umatras, hindi rin siya tumutol. Pero bago pa tuluyang maglapat ang kanilang mga labi, huminga nang malalim si Evie at pinigilan ang sarili. Sa halip, marahan niyang hinawakan ang mukha ni Lexi at hinalikan ito sa noo isang banayad ngunit puno ng emosyon na halik.

Nagtagal ang sandali, parang nais iparamdam ni Evie kay Lexi na hindi siya nagmamadali, na seryoso siya, at handa siyang maghintay. “Nandito lang ako,” bulong niya bago bumitaw. Tumango si Lexi, hindi na nagsalita. Isang makahulugang titig ang iniwan niya kay Evie bago siya bumaba ng sasakyan at pumasok sa bahay.

Sa loob, isang pares ng mga matang tahimik na nakamasid sa kanya—ang kanyang ama. Napabuntong-hininga ito habang pinapanood ang anak niyang tila may ibang kinang sa mga mata. “Lexi…” mahinang usal nito, alam na niyang may nagaganap at alam niyang hindi niya ito basta-basta mapipigilan.

Pero hindi na dapat ito ipagpatuloy.