“Sir,” tawag ko kay Sir Agaton ng mamataan ko na siyang lumabas sa lift ngayong uwian na.
Talagang inabangan ko siya ngayon para manghingi ng sorry sa ginawa kong pagkuha sa kanya ng larawan ng walang paalam.
Maling-mali talaga ang nagawa ko at aminado ako sa sarili ko.
Buong maghapon kasi ay hindi ako mapakali. Iniisip ko ang kasalanan na nagawa ko sa kanya.
Pinauna ko ng umuwi si Erika dahil baka sa halip na patawarin ako ni Sir Agaton ay baka lalong ma-imbyerna sa akin kapag narinig ang bunganga ng kaibigan ko na walang preno.
Dumako naman sa akin ang tingin ni Sir Agaton na seryoso at walang bahid na kahit anong tangkang pagngiti.
Sana lang ay hindi siya nagmamadali na umuwi gaya ng ibang mga kasamahan namin sa kumpanyang ito.
Wala naman siyang asawa at mga anak kaya siguro lagi
