CHAPTER 13

1049 Words
"I heytchu Trishhtun." I took another glass of alcohol. I felt like I'm drunk and dizzy but I know that someone touches my shoulder. "Miss, I can help you" – An old voice from behind made me froze and scared me. I couldn't clearly see him so I stood up. I was going to speak when I heard something. I couldn't clearly see his face. I smiled and took another glass and cried. I felt so dizzy that I couldn't handle myself anymore. I tried to open my eyes. Nahihilo pa rin ako. Pero wala na akong naririnig na ingay. I was in his car. I was sitting in the front seat. "Trishtunnnn" I pouted and cried. "How the hell did you get in that place?! You could have been in danger!" I didn't listen to him. " Trishtan," sambit ko ulit.  "Did you know Trishtan? He always saves me. Like how you did today," sabi ko habang naka ngiti at halos walang makita dahil sa kalasingan ko dala ng ininom kong alcohol.  "Pero may girlfriend na siya. So I couldn't be with him. I like him so much. He always saves me. " I began to cry again. He was just driving and was focusing on the road. Nilapit ko yung mukha ko sa kanya. "Ang gwapo mo pala. " I giggled. I was out of my mind and i dont know what I was doing. I just feel like enjoying.  Pinunasan ko ang luha ko habang tinatanggal ang seatbelt. "What do you think you're doing? " He asked with annoyance.  But I didn't listen. "Trishtan!" I cried again. I don't care if I look like crazy in front of this guy.  "Ako nalaang Trishtan," Mas lalo ko pang nilapit ang mukha ko. "Niloloko ka lang ni Abby," I could feel the tears coming from my eyes but still, I let it fall as the pain falls deep down in my heart.  "Trishan, Mahal na mah.." pumreno nang malakas ang katabi kong lalaki. Si Tristan ba to'? Tinitigan niya ako pero hindi ko siya maaninag dahil lasing ako. My tears began to fall again. " Where's your house? I'm gonna get you there," Sabi noong katabi ko. "No!" Umiling ako. "I'm not going home like this" I cried even more. ................ My hips and legs are aching really hard. My head is aching as well. I opened my eyes and had it roamed around to where I was. "f**k! " I slap my face knowing how wasted I was.  "What the hell did I do! " I wasn't wearing anything but a blanket. Fuck! May nakita akong nakatuping damit sa gilid ng kama. Agad akong nagbihis. I must be kidding!. This place looks so expensive. I was too careful to get out of that penthouse because I was so afraid that someone might see me. This is the most craziest thing I've done! I really am a naive person.   I didn't want to think of anything. I just wanted to get out of here. I dialed Kelly's number but she is not answering. Kelly! Save me! I took a taxi because I might get in a wrong car again. f**k! My head is aching. I went to Kelly's place because for sure my mom's gonna kill me. "Aila!" Tinakpan ko ang bibig niya saka pumasok sa bahay nila. Agad naman kaming pumunta sa kwarto niya. " Where have you been?! Hinahanap ka nila sa akin. " PAg aalala ni Kelly sa akin. "Mamaya ka na magtanong. Replyan mo muna sila na kasama mo ako." Natatarantang utos ko. ==== "Ano?! Ibang kotse ang nasakyan mo?! " tinakpan ko ang bibig niya. "Hinaan mo nga ang boses mo baka marinig ka ni tita." " Kasi naman Aila! Ano ba naman tong ginagawa mo. Sinabihan na kita diba. Kalimutan mo na siya" Panenermon ni Kelly " Gagawin ko naman na dapat eh." Naiiyak na sabi ko " Pero ano? Sumakay ka sa maling kotse, Tinakbuhan mo yung lalaki, napunta ka sa bar, hinipuan ka, tapos pag gising mo nasa ibang bahay ka na?! Aila naman! Matalino kang tao eh. Nagpapakagago ka dyan sa iisang lalaki." Sermon ni Kelly na ikiniyak ko na talaga. She was right. I was being so obsessed. I didn't think of what's going to happened. I cried. " Pano pag nabuntis ka ha? Ano nalang sasabihin sayo? Tingin mo magugustuhan ka pa ni Tristan? " Hindi ko pinigilan si Kelly. Binaon ko ang muka ko sa unan saka umiyak ng umiyak. She was right. Hindi ko kilala yung lalaki. Ang alam ko lang lasing ako. I was scared. Hindi ko na kilala ang sarili ko. Umabot ako sa ganito sa maliit lang na bagay. "Hindi ko na alam ang gagawin ko" bulong ko sa sarili ko at patuloy parin sa pag hikbi.  "Ano nang balak mo ngayon?" Nilapitan ako ni Kelly saka niyakap. " Wag mong sabihin sa kahit kanino please. Kahit kila Amber at Trishia, pati kay mama. Please " Hindi na ako makahinga sa kakaiyak. Lahat ng pagpapatahan ginawa na ni Kelly. I stopped crying when Someone called Kelly. Niloudspeak niya iyon para marinig ko. "Kelly, Si Tristan to'" "Oh Tristan. Napatawag ka. " "Nandito ako sa bahay nila Aila, Hindi raw siya umuwi. Nag aalala si Tita" "Ah, Nandito si Aila. Nakatulog kami pag uwi kagabi kaya di na siya nakapag paalam. Paki sabi nalang kay tita pasensya na. Naliligo na si Aila." PAgsisinungaling ni Kelly. "AH, good to hear. Thank you. Pupunta nalang ako diyan. " NAnlaki ang mata namin ni Kelly sa sinabi ni Tristan. "Nako wag na, Aalis na din kami pagkatapos ni Aila" "GAnon ba?, Sige tatawagan ko nalang siya mamaya" -- "Pasensya ka na kung nadamay ka pa sa kasinungalingan ko. I really didn't want you to get involved." I was guilty "Okay lang. Sana wag kana gumawa ng isa pang pagkakamali para itama ang isa pang pagkakamali mo." She was always sincere and true to her words. That's why I didn't regret approaching her. "Thank you! I owe you a lot" Agad akong naligo at nagbihis. Hinatid ako ni Kelly sa bahay. At nandoon ang sasakyan ni Tristan. I took a deep breath and took out of the car. "Wag kang kabahan. Kaya mo yan" Bilin ni Kelly saka umalis. Dahan dahan akong pumasok sa gate at akmang bubuksan ang pinto nang binuksan ito ni Tristan. "Good Morning" He greeted me with a huge smile. But I lost my GOOD in the morning since Yesterday. Hindi ko siya pinansin saka naglakad papunta kay mama at niyakap. "Goodmorning ma" I tried to hold my tears from falling. And Tristan was glaring at us, SHT. I shouldn't make myself obvious. 
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD