Chapter 43
ERRICA'S POV. Kararating lang namin at sinundo na nga kami ng driver nito. Pinag buksan ako ng pintuan pero hindi man lang ako kinakausap, at kahit nasa byahe kami ay panay lang ang gamit nito ng cellphone... "Sweetheart, dimo man lang ba ako papansinin?" Sabi kong yumayakap na sa katawan nito. Hinimas ang labi nitong manipis saka ko hahalikan, hanggang sa maisipan kong umupo sa kandungan nito upang maagaw na ang pansin. "Ano bang kinakagalit mo? Dahil ba sa kinausap ko ang kapatid mo?" Sabi ko, dahilan para irapan ako nito, kaya natatawa ko itong pinanggigilan dahil sa may ugali rin pala itong pagkairita bukod sa pagiging seryuso. Siniil ko ito ng halik kahit pa umiiwas hanggang sa sipsipin naman ang leeg nito, dahilan para mangiti narin. "So tama nga, kaya ka naiinis ay
- Writer
