RILEY
Dahan-dahan ako umupo at nanghihinang sumandal sa pader. Madilim, sobrang dilim. Wala akong maaninag, hindi ko alam kung nasaan ako.
Napangiwi ako ng makaramdam ng kirot sa tagiliran ko. Nanginginig ang kamy na tinapat ko ito sa mukha, at kahit walang ilaw alam kong dugo ito. Mas dumuble ang kaba sa dibdib ko, the thought that I might lost my child making my heart shattered into pieces. Ikamamatay ko kung may mangyari sa anak ko–namin.
I groaned out of pain when I try to stand. Mabuti na lang hindi ako nakatali, and if does? I don't know what I'm going to do. Ayoko pang mamatay, I need to get out of here, I need to find Traise.
Yokoshi.
That bastard! Sabi na nga ba't tama ang instinct ko. Kung alam ko lang na mangyayari 'yon hindi na sana ako sumama pa. But on the other hand why
