SINGLE MOM

CHAPTER 19

Kabanata 19: "Isang Hakbang Patungo sa Dilim"

---

Nang dumating ang gabi, nagtipon muli ang grupo sa kanilang opisina. Alam nilang mas magulo at delikado ang susunod na hakbang, ngunit wala na silang oras para magdalawang-isip. Habang naglalatag ng plano, unti-unti nilang nararamdaman ang bigat ng panganib na nakaatang sa kanila.

"Lahat ba ay handa na?" tanong ni Luna, nakatingin sa bawat isa. Kitang-kita sa kanyang mga mata ang determinasyon at kaba. Kailangan nilang pagplanuhan nang mabuti ang kanilang gagawin upang maisakatuparan ang balak na pabagsakin si Mr. Huang at ilantad ang lahat ng kanyang ilegal na gawain.

"Nakakonekta na ako sa mga CCTV sa warehouse ni Mr. Huang," sabi ni Lily, itinuturo ang mga screen na nagpapakita ng iba't ibang bahagi ng gusali. "May nakita akong ilang blind spots. Dito natin pwedeng pasukin nang hindi tayo agad mapapansin."

“Magdadala tayo ng sapat na gamit para kunin ang mga ebidensya,” dagdag ni Alex. “Kailangan nating makuha ang mga papeles at video na magpapatunay sa mga transaksyon ng mga ilegal na negosyo nila.”

"Mahirap ‘to," sagot ni John, "pero alam natin na ito lang ang paraan para mailabas natin ang katotohanan. Pagkatapos nito, wala na silang magagawa para itago ang mga kasalanan nila."

---

Habang pinag-uusapan ang plano, biglang narinig nila ang pag-ring ng cellphone ni Teresa. Agad na kinabahan ang lahat, ngunit pinakalma sila ni Luna. "Sagutin mo," sabi niya kay Teresa, sinusubukang maging kalmado. “I-on mo ang speaker.”

Sinagot ni Teresa ang tawag. "Hello?"

"Nasaan ka?" ang malamig na boses ng tumawag, si Veronica. "Hindi ka pa ba tapos sa pinapagawa namin sa'yo? Naubusan na ako ng pasensya, Teresa."

“Malapit na,” sagot ni Teresa, pilit pinapakalma ang sarili. "May kaunting aberya lang, pero matatapos na rin."

"Ano na naman ba ang aberyang sinasabi mo? Huwag kang magkakamali, Teresa. Alam mo kung ano ang mangyayari kapag pinagtaksilan mo kami."

Nagkatinginan sina Luna at Alex, alam nilang kailangan nilang magdesisyon agad. "Sabihin mo sa kanya na mag-meet kayo," bulong ni Luna kay Teresa. "Ihanda natin ang lahat."

“O-oo, Veronica,” sagot ni Teresa, "makikipagkita ako sa’yo mamayang gabi. May sasabihin ako sa'yo na mahalaga."

"Siguraduhin mo lang, Teresa," sabi ni Veronica bago ibinaba ang tawag.

---

Pagkatapos ng tawag, huminga nang malalim si Teresa. “Alam kong mahirap pagkatiwalaan ako,” sabi niya, habang nakatingin sa grupo, “pero gagawin ko ang lahat para maitama ang mga pagkakamali ko.”

“Babantayan ka namin mula sa malayo,” ani Nathan. “Kung sakaling may mangyari, kailangan mong maging handa.”

Pinag-usapan nila ang plano sa gabi. Ang kanilang balak: habang nakikipagkita si Teresa kay Veronica, papasukin nina Alex, Luna, at John ang warehouse ni Mr. Huang upang kumuha ng ebidensya. Si Lily naman ang magmo-monitor sa mga CCTV at magbibigay ng mga updates. Napakadelikado ng kanilang gagawin, ngunit ito na lang ang kanilang natitirang pag-asa upang maisakatuparan ang kanilang misyon.

---

Nang sumapit ang gabi, nagkanya-kanyang puwesto ang grupo. Sa warehouse, binabantayan nina Alex at John ang paligid habang si Luna ay naghahanap ng paraan para makapasok nang hindi napapansin. Samantala, si Teresa ay naghihintay kay Veronica sa isang madilim na bahagi ng warehouse. Halata sa kanyang mga mata ang kaba, ngunit kailangan niyang magpakatatag.

“Papasok na tayo,” bulong ni Luna sa kanyang headset kay Lily. “I-guide mo kami.”

“Nasa kaliwa ninyo ang isang security room,” sagot ni Lily. “May dalawang guard na nagpa-patrol sa area, pero nasa likod pa sila. Bilisan ninyo bago sila bumalik.”

Nagmadali sina Alex at John na pumasok sa nasabing silid. Sa loob, nakita nila ang isang computer na konektado sa mga security system. Agad na binuksan ni John ang isang bag at inilabas ang mga gamit na gagamitin nila upang i-download ang mga ebidensya mula sa computer.

“Kailangan natin ng oras,” sabi ni Alex habang nagbabantay sa pintuan. “Mabilis, John.”

---

Samantala, si Teresa ay naghihintay pa rin kay Veronica. Biglang bumukas ang isang sasakyan at bumaba si Veronica kasama ang dalawang armadong tauhan. Napalunok si Teresa, ngunit sinubukan niyang manatiling kalmado. Lumapit sa kanya si Veronica at ininspeksyon siya mula ulo hanggang paa.

“Sabihin mo na kung ano ang gusto mong sabihin,” malamig na wika ni Veronica.

“May impormasyon ako tungkol sa grupo ni Luna,” sabi ni Teresa. “Pero kailangan kong tiyakin na ligtas ang pamilya ko bago ko ibigay ang lahat ng detalye.”

Nagpakawala ng maliit na ngiti si Veronica. “Matagal na kitang kilala, Teresa. Alam kong hindi ka gagawa ng bagay na walang kapalit. Kaya bago ko isagawa ang hinihiling mo, sabihin mo muna sa akin kung nasaan ang mga kaibigan mong traydor.”

Alam ni Teresa na ito na ang kritikal na sandali. Kung sasabihin niya ang totoo, lalagay sa peligro ang lahat. Pero kung magsisinungaling siya, baka mapansin ni Veronica ang pandaraya. Kailangan niyang mag-isip nang mabilis.

“Nasa kabilang bahagi sila ng warehouse, sa may lumang office room,” sagot ni Teresa. “Hindi pa nila alam na nandito na ako.”

---

Habang sinasabi ito ni Teresa, si Lily naman ay naririnig ang lahat sa kanilang comms. “Luna, Alex, Nathan, kailangan na ninyong lumabas diyan! Papunta na sila diyan sa direksyon ninyo!”

Mabilis na gumalaw ang grupo, tinapos ang pagkuha ng mga ebidensya at naglakad patungo sa likod na exit ng warehouse. Ang puso ni Luna ay mabilis na tumitibok habang tinutulungan ni Alex si John na iligpit ang mga gamit. “Kailangan nating makaalis dito ngayon na,” aniya.

Nang magsimulang kumilos ang mga tauhan ni Veronica patungo sa direksyon ng grupo, biglang narinig nila ang isang malakas na sigawan. Si Teresa iyon, pilit na hinihintuan ang mga tauhan. “Sandali! Hindi pa tapos ang usapan natin, Veronica!”

Napatingin si Veronica kay Teresa na tila naguguluhan, ngunit hindi siya nagpatinag. “Wala na akong oras sa mga drama mo, Teresa. Kapag hindi totoo ang sinabi mo, alam mo na ang mangyayari sa’yo.”

At sa mismong sandaling iyon, dumating ang isang malakas na tunog ng mga gulong mula sa labas. Isang pulutong ng mga itim na sasakyan ang pumarada sa harap ng warehouse, at mula sa mga ito ay bumaba ang mga armadong lalaki—mga tauhan ni Mr. Huang.

---

“Nagkakagulo na,” bulong ni Nathan sa headset. “Kailangan nating lumabas bago pa tayo madamay dito.”

Agad na nagmadali ang grupo, naglakad nang tahimik patungo sa kanilang sasakyan. Habang papalayo sila sa warehouse, biglang naramdaman ni Luna ang bigat ng lahat ng kanilang ginawa. Alam niyang marami pang pagsubok ang kanilang kakaharapin, ngunit alam din niya na hindi na sila makakabalik pa sa dati.

Sa huling sandali bago sila tuluyang makalayo, tumingin si Teresa kay Veronica, ang mga mata’y puno ng determinasyon at pangako. "Wala nang atrasan. Kakampi ko na sila ngayon."

Habang umaandar ang sasakyan papalayo, nagkatinginan sina Luna at Teresa. Alam nilang marami pang mangyayari sa mga susunod na araw. Ngunit sa ngayon, ang mahalaga ay nakaligtas sila, kahit gaano pa kahirap ang susunod na mga hakbang.

Sapagkat sa digmaan ng buhay at katotohanan, ang pagtitiwala at pagkakaisa ang magliligtas sa kanila mula sa dilim.