Matigas akong napalunok and tapped Mama's back habang busy siya sa paghuhugas ng pinggan. "Oh, Anak!" gulat na sambit niya at agad na pinahid ang basa niyang kamay sa apron niya.
I smiled sadly at her at mahigpit siyang niyakap. "Ma, kailangan na po naming umalis. May pasok pa kasi bukas si Permelia," malungkot na paalam ko sa kaniya. Naramdaman ko naman ang agad na pagbagsak ng mga balikat niya sa narinig.
"Kailan ka babalik dito, Anak?" malungkot na tanong niya.
To be honest hindi ko din alam. Madami din kasi akong responsibilidad na naiwan sa amin kaya hindi pwedeng basta-basta na lang ako pumunta ng bahay namin. Tsaka, if ever ay kailangn kong magpa-book ng flight kaya pag-iipunan ko talaga. Hindi naman pwede na ako lang pumunta dito. Dapat kasama din si Permelia.
"
