I locked myself in my room. I didn't want to go to school because I'm afraid he'll be there. When he's around, I feel weak. And I'd do anything to avoid him.
My phone abruptly rang, and when I looked who it was, it was Vergeire. I immediately respond
"Hoy gaga! Hindi ka ba papasok? At saka mareng Tine, hinahanap ka ni Cyan, Kuenizer at Clark! Grabe! Pahingi namang isa!" Bungad niya pagkasagot ko ng tawag.
"A—Ano daw ang kailangan?" I asked, trying hard not to show any signs of emotion right now.
But, being Vergeire, she immediately noticed my current state. "What has happened to you? Do you want me to accompany you? Kahit naman ayaw mo, I'll be there!" She then hung up the phone.
I sigh and try to smile at myself in the mirror before fixing myself. "Celestine Figueroa, you've been through enough! You've got this!"
I smiled once more, but it didn't reach my eyes. I went into the kitchen to make something for Vergeire to eat when he arrived. Babae pa namang iyon ay matakaw.
"Tine? Hoy gaga! Nandito na ako!" Sigaw niya mula sa salas kaya sumungaw ako sa may pinto ng kusina at kinawayan siya. "At ano na naman ang problema mo? Kay Kuenzier na naman ba? Uupakan ko na talaga iyon!"
"He took care of me last night when I was so drunk," I said as I was preparing the food I had prepared. "I told him to leave me alone and to never come near me again. Tama ba 'yung ginawa ko? Para kasing may nakabara sa puso ko habang tinutulak ko siya palayo..."
"Nako! Hindi na pagkagusto iyan! Pagmamahal na 'yan!" She said it with a worried expression on her face. "Dalaga na siya! Natamaan na din ni kupido! Salamat!"
"I just like him! I don't love him! I'm sure of that...."I stated. It appears that I'm convincing myself rather than Vergeire.
I just like him, right?
"Mag-deny hanggang sa mamatay!" Umirap siya bago tumayo at bigla na lamang akong sinampal. "Kapag ba sinampal kita ulit ay mare-realize mo na hindi mo na siya gusto? Jusko, Tine! Kailan mo ba aaminin? Kapag hulog na hulog ka na?"
Kahit inis sa pagsampal niya sa akin ay bigla nalamang may pumasok na kung ano-ano sa isip ko. Everything Kuenzier and I did came flooding back to me.
"Ano? Akala ko ba hindi ka maiinlove? Ano, nakain bang lupa ang salita mo?" She burst out laughing as she said it.
"A—Anong g—gagawin ko?" I questioned. My realization has left me befuddled and shocked. Damn, I think I'm really in love with him!
"Ayun! Nasampal lang, narealize na! At anong tanong ba iyan? Syempre wala! Hindi mo naman agad agad makakalimutan ang taong mahal mo! Hayaan mo lang. Simply go with the flow, and everything will be fine."
I shrugged as I ate my chips. I realize that this is possibly what love is. It's perplexing and painful.
Dahil sa pagdadaldalan namin ni Vergeire ay halos lumipas pala ang ilang oras. Namalayan nalang namin iyon ng biglang may kumatok sa pinto ng condo ko.
"Tine, huwag ka sana magugulat pero..." She gave a devilish grin. "I've invited our classmates here, and we're going to have a great party!"
"W—what?"
Hindi na niya ako nasagot dahil pumunta na siya sa pinto at pinagbuksan iyon. Sunod-sunod na pumasok ang aming mga kaklase at agad napuno nang ingay ang buong condo ko.
"Clark! Andito kami sa kusina!" Sigaw ni Vergeire at kinawayan pa si Clark.
I just glared at her for what she did, but she just shrugged her shoulders and smiled.
"'Babe! It's been a while!" Clark smiled broadly before luring me into a kiss.
I kissed him back, but I quickly pulled away when I didn't feel anything in his kisses. It pales in comparison to Kuenzier's kisses!
"Oh, I see! You still have feelings for him, don't you?" Bulong niya.
"Tara muna sa labas," Aya ko dahil pakiramdam ko ay hindi kami magkakarinigan kapag nasa loob kami ng condo. May nakakasalubong din ako na hindi ko kakilala! Nag-imbita siguro ang iba kong kaklase.
Kahit sa labas ng condo ko ay nagkumpulan ang mga tao kaya wala akong nagawa kung hindi yayain si Clark patungo sa rooftop ng building.
"C—Clark, I just don't like him...." Bungad ko nang makarating kami sa rooftop.
Tahimik ang kapaligiran at ang simoy ng hangin ang nagpapanatag sa loob ko.
"I love him," I said, looking at Clark. "I only realized it after Vergeire slapped me hard."
"Tine—"
"But he has no feelings for me. I'm just his friend. He's a dickhead! He shows his motives to me, then abandons me when I confess!" I interrupted him.
"Tine, you can use me to help you forget about him. I'm willing to be put to use by you," He caressed my cheeks and smiled.
"Clark, please! What exactly did you say? You don't stay with just one woman!" I hissed at him, but all he did was shake his head.
"I'll be with you," he says.
And he kissed me beneath the night sky, stars, and moon. Slowly and gently
"Saan naman kayo nagpunta kagabi ni Clark? Hindi ko na kayo nakita hanggang sa mag-uwian ang lahat!" Bungad sa akin ni Vergeire nang makapasok na ako sa classroom.
"Sa rooftop lang. We just talk..." I replied and went quiet because our teacher entered the room.
"One week nalang ay gaganapin na ang pageant. Nakahanda ka na ba Celestine?" Tanong niya at hinarap ako.
Oh f**k! Nakalimutan ko ang tungkol doon! "H—Hindi pa po e..." I smiled awkwardly.
"Kung ganoon ay maghanda ka na..." She ended her sentence with a pause. "... Your partner will be Mr. Ramirez. You must take a photo of each other and send it to me by tomorrow. Did you get what I'm saying?"
"Yes po," I replied.
Damn! Nang matapos ang nangyari kagabi ay halos hindi ko na maiharap ang mukha ko kay Clark. I pushed him away and told him that he shouldn't do something like that just for me. I don't use someone just to forget about people.
"If you agree, I don't have anything else to say. If you win this competition, I will give you and your section high grades. So, better, give it your all," She said it as she stormed out of the classroom.
After our teacher left, the entire class yelled. They were all cheering for my name when Kuenzier entered the room with a cold face.
"Our lesson today is about computing interest," he began without even looking at me!
The lesson continues, but I don't understand anything because I'm too focused on his expression. He didn't even call out my name or even look at me! He's being cold! Why the hell? Ako dapat ang magalit sa kanya! Ako ang nareject!
"That's all, goodbye..." Akala ko ay lalabas na siya pero laking gukat ko ng nilingon niya ako at nginitian. "Goodluck for the competition, Ms. Figueroa."
Because of his smile, my breathing came to a halt! Nakahinga lang ako ng maluwag nang lumabas na siya ng classroom.
"Buena mano na si fafa Zier! Kaya maremg Tine, galingan mo!" Ani Vergeire at bahagya pang binabangga ang balikat ko.
Tanging sama ng tingin ang iginawad ko bago muling bumalik sa pagiging tulala. Kahit pa dumating na ang isa pa naming guro ay halos matulala nalang ang nagawa ko.
I'll never forget how he smiled at me! Oh damn! Mukhang maipapanalo ko na ang laban dahil sa ngiti niyang iyon! Pero baka mas galingan ko pa sa kompetisyon na iyon kung nandoon siya at sinisigaw ang pangalan ko.
Pero mukhang imposible dahil kung kanina lang ay hindi niya ako pinapansin ay baka mas lalong sa mga susunod na araw. Baka pakitang guro lang ang ngiti at bati niya kanina. Napasimangot ako dahil sa napaisip.
"Banyo po muna ako," Paalam ko sa guro ko na tinanguan niya lang at walang ibang sinabi.
Lumabas ako sa classroom at kakaunti nalang ang mga estudyante na makikita sa hall way dahil klase pa.
Habang patungo sa banyo ay hindi ko maiwasan na isipin kung ano ang mangyayari kapag wala si Kuenzier sa kumpetisyon. Matatalo ba ako?
Gusto kong sinisigaw niya ang pangalan ko habang naglalakad ako sa stage pero baka kapag isinigaw niya ay matuwa ako at matapilok pa. Iniiling ko nalang ang ulo dahil sa kung ano-anong pinag-iisip.
Nang makapasok sa banyo ay walang tao kaya mabilisan akong umihi at naghilamos. Pinakatitigan ko ang repleksyon ko bago bumuntong-hininga. Patapos na ako nang biglang mamatay ang ilaw at narinig ko pa ang pagsarado ng pinto. Agad akong tumili pero naputol ang tiling iyon ng may tumakip sa bibig ko at bigla nalamang akong isinandal ng taong iyon sa pader.
"I'm tired of this game, Celestine," Boses ni Kuenzier ang bumalot sa buong banyo bago sinakop ng labi niya ang labi ko.
"K—Kuenzier..." I mumbled his name, but he cut me off when he drew me back into a passionate kiss.