CHAPTER 6

1631 Words
In those days that he's teaching me, I realized that he's a good man and a great accompany. I didn't know that being friends with man is better than being friends with girls. "Napapansin ko na naging close na kayo ni Prof!" Pang-aasar ni Vergeire habang nasa cafeteria kami at kumakain. "Gaga, alangan tutor ko siya!" I shooked my head like it wasn't a big deal but of course it does! "Si Prof oh!" Agad naman akong nilingon at nang makita na wala naman doon si Zier at nang marinig ang tawa ni Vergeire ay paniguradong nang-aasar lang siya! Binato ko ang plastik na tinidor at tinitigan siya ng matalim. "Tutor lang daw! Ikaw Tine! Napaka mo!" She laugh hysterically. Kahit ang tindera ay napatingin sa direksyon namin dahil sa lakas nang pagtawa ni Vergeire. How the hell I became friends with this girl? "Ang lakas nang tawa mo! Maghunos-dili ka nga!" Saway ko sa kanya ngunit hindi talaga siya nagpaawat. I just sigh and continue eating at nang mahimasmasan ay nagpatuloy din siya sa pagkain. We were just eating peacefully not until Clark with his friends sit with us. I mentally rolled my eyes and just ignore them even I heard that they teasing Clark with me. "Tine! Pansinin mo naman si bebe boy Clark!" Dinig kong tudyo ng isa sa mga kasamahan niya. "Tumigil ka nga! Nakakahiya ka!" Saway sa kanya ni Clark. I just ignore them not until Clark arms encircled around my waist and pulled me towards him. Lumakas ang asar ng tropa niya nang makita ang ginawa niya sa akin. I looked at Vergeire helplessly pero nagpapaumanhin na tingin ang ginawad niya sa akin. I know! Vergeire can't do anything dahil ang dami ng kasama namin! "Babe, Can you accompany me tonight? Promise! My performance improve!" He whispered as I feel him lick my tounge. "PDA ka! Itetext nalang kita!" Dahil sa inis ay iyon na lang ang nasabi ko. I scoffed. As if I would text him! He smiled and bid his goodbye to me. Nakita ko pa kung paano siya asar-asarin ng kasama niya hanggang sa lumabas na sila ng cafeteria. Tanging pag-iling nalang ang ginawa ko at pinagpatuloy muli ang aking pagkain. My phone vibrated so I stopped eating and look who is it. At first, I thought it was Clark but I nearly faint when I saw that it's Zier! From: Kuenzier       We will have our class today. Pupunta nalang ulit ako sa condo mo. I immediately typed my reply. To: Kuenzier        I thought wala tayong class ngayon? Diba kakasabi mo lang nung isang araw? I waited for his reply pero walang dumating kahit nang makaalis na kami sa cafeteria at nakapunta na sa susunod na klase namin. I just sighed and put my phone inside my pocket. "Aba'y nakabusangot na naman ang gaga! Dahil kay Kuenzier iyan 'no?" Tudyo sa akin ni Vergeire pero inirapan ko nalang siya at nagpakalumbaba habang nakamasid sa labas. "Before the midterm exam, we will having our Ms. Education for this year," Our teacher announced ang write something on the board. "In this room, who is your representative?" She roamed her eyes around the room and when no one's answered, she spoke. "Ako nalang ang mamimili." She roamed her eyes once again. And then, it stopped on my direction. "Ms. Figueroa, prove yourself to me. If you'll win, I will pass you in my subject," She smiled before leaving me, us, dumbfounded. "Tulala si gaga!" Tumayo si Vergeire at inalog-aloga ng balikat ko. "Dahil diyan, sasama akong mamili ng damit!" "Dapat ako ang pinili eh. Tingin naman ni Ma'am ay mananalo iyang babaeng 'yan? Ganda lang naman ang meron," Pagpaparinig ni Julianne pero walang pumansin sa kanya dahil tumungo ang halos lahat kong kaklase sa akin. "Tine! Ako na magme-make up sa'yo!" One of my classmate volunteer. "Ako na sa buhok!" Sabi ng isa pa. Ngumiti ako sa kanila at nagpasalamat. They support is only thing I need. Kahit alam kong wala akong pag-asang manalo dahil hindi ako katalinuhan ay gagawin ko ang makakaya ko. "Kaya mo iyan!" They even shouting my name with full of cheerfulness. It make me smile and feel relieved. At least, they don't judge me for being the representative. If that's the case, I immediately refuse my teacher's decision. That's our last subject. Maaga kaming napauwi dahil hindi naman siya nagturo at nag-anunsyo lang. I get my bag and waited for Vergeire to finish her things before we walk and go to parking lot. "Bye! Sana madiligan ka na!" Sigaw ni Vergeire that make me blush. As if Zier do that! "Hindi ko sinabing si prof ang magdidilig ha?! Magpadilig ka kay Clark kung gusto mo!" "As if!" I scoffed and wave to her before her car gone out of my sight. I shooked my head before getting inside my car and start the engine but in my luck, It's not starting! Ngayon pa yata ako nawalan ng gas! Lumabas ako at sinipa nang sinipa ang sasakyan ko. "f**k you!" "What happen?" I look who it was and it's Clark. May kasama pa rin siya pero pinaalis niya ito kaya naiwan kaming dalawa. "Wala akong gas. Meron ka ba d'yan?" Tanong ko ngunit umiling siya at isinenyas na wala. "Hatid nalang kita?" He insist and I just sigh in defeat. Kahit naman anong gawin ko ay kung wala akong gas ay wala! Malayo pa ang gas station at paniguradong kung magta-taxi ako ay hindi aabot ang pamasahe ko. "Sig—" "Celestine, sa akin ka na sumabay." I was cutted off by Kuenzier's voice in my back. "Mr. Ramirez, We will having our class today. Next time mo nalang siya ihatid." "O—okay prof!" Naiilang na tumawa si Clark at nagpaalam na sa akin kaya ngumiti lang ako. "Let's go," Aya ni Zier kaya tumango ako at sumunod patungo ng kotse niya. We were both quiet not until he broke it. "Turn off your phone, hindi mo ba nakita sa news na may problema ang lahat ng brands ng cellphone?" I looked at him, confused. I watched news yesterday night at walang ibinalitang ganoon. "Wala namang sinabi," I said and rolled my eyes on him. He glared at me and shooked his head before maneuvering the car. I just shrugged my shoulder before focusing on the road. "Celestine..." I heard him called my head so I turn my gaze on him. "What?" "Just please...." He trailed off and glanced at me. "Turn off your phone." Even I'm confused, I turn off my phone and put it inside my bag. I saw his lips twitched and trying to hide his smile but I don't know why he's happy about it! "Do you know the pageant that will happen?" I asked him after a long pause. "Yeah..." He answered and looked at me. "Kasali ka?" "Ako yung pinili eh," I said and shrugged. "May swimsuit iyon," He said almost a whisper. Napatingin ako sa kanya pero sumulyap lang siya. Gaga! Malamang nagda-drive! "So? Maganda naman ang katawan ko! Kaya no problem," I said proudly. I heard him sigh and don't say anything. Nilingon ko muli siya bago muling ibinaling ang tingin sa bintana. "H—hindi mo ba ako susuportahan?" I asked. Still staring at the outside view. "I will support you because you're my friend but I will never support you  wearing only undergarments," We became quiet until we reach the building. Sabay kaming tumungo patungong condo ko. Hindi ako nagsalita dahil nakamasid lang ako sa bawat kilos niya. I don't know why he's mad about me wearing two piece. I know my body is flawless and almost perfect! Everybody admire my body! "Galit ka ba?" Tanong ko matapos ang ilang sandlaing katahimikan. "No," He answered before sitting on the floor beside me. Nakatingin lang ako sa kanya at maya-maya pa ay nagtama ang paningin namin. "I know, your body is perfect but I can't afford seeing other man eyeing you like you're something to eat," He looked away before sighing. I saw how he gripped the pen tightly like he's controlling his feelings to explode. "I'm your friend so I concern about you. It's my first time to have a close girl friend like you," He shooked his head before returning his gaze on me. Kung kanina ay siya ang umiwas ay ako naman ngayon. But he held my chin and make me face him. Malamlam ang mata niya habang nakatingin sa akin. I can't even utter a word because of his expression. It was determination and something else. "What you will do? It will happen even you're against it." Hinawakan ko ang braso niya at ibinababa iyon patungong hita ko. Humigpit ang hawak niya sa kamay ko bago siya muling umiling. Hindi siya nagsalita ng ilang saglit. Ang kaninang madilim na mukha ay lumamlam. The quietness around us is comfortable and not awkward. Tanging paghinga at tunog ng aircon ang tunog na maririnig sa paligid habang nakatingin parin siya sa akin. Muling umangat ang kamay niya patungong bewang ko at hinapit ako patungo sa pwesto niya at pinaupo sa kandungan niya. The position I'm comfortable with. "You're being clingy!" Saway ko pero alam ko sa sarili ko na gusto ko ang side niya na ito. Para kaming magbestfriend dahil sa closeness namin. As if we are. Ilang linggo palang kaming nagkasundo at naging magkaibigan. "I can do anything I want...," He whispered and caressed my hair before kisisng the top of my head. "L—like what?" I breathed because of his movement. His gentle kiss on my head make me feel something inside my stomach. Parang may bulate at isda na lumalangoy langoy. "Kaya kong tanggalin ang two-piece portion na iyon para lang hindi ka magsuot ng gano'n..."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD