CHAPTER THREE
1101 Words
I heard a husky, sexy voice coming from my phone. “ Hello, my Lemonade. How's your day?” sabi ng lalaki sa kabilang linya.
“ Hey! Don't be shy! It's okay if you want to turn off your camera. No worries, I'm no harm. I'm not like the others who do uncertain things.” He said. Should I trust him? Well, it seems his harmless.
I immediately turn off the camera except sa microphone. Hello! Role play world ito! Bawal lumabag sa mga rules, lalong-lalo na sa golden rules.
“ My Lemonade, why did you turn off your camera? ” he said. What should I say? Shemay! Kabado ako haha!
“ This is my—uhm writing account. This isn't my official account. You can add my personal account if you want. ” Phew! I released a deep sighed. Yap! Napagdesisyunan kong ibigay sa kaniya ang personal account ko para ma-add niya ako. “ Oh, okay. Imma add your personal account and let's chit-chat. I want to know you more. You caught my eyes.” he said then he end the call.
He's my fan, one of my avid reader. He's harmless, and friendly. Hay salamat! May magiging bagong internet friend na ako!
Nakaramdam na naman ako ng kakaiba. Hindi ko maipaliwanag, ano ba itong nararamdaman ko.
This is new to me, this—kind of feeling. Maybe, part lang ito ng pagiging adolescent ko. Hays, ewan baka part nga lang ito ng puberty.
I-turn on my mobile data again and I and up scrolling on my news feed. Habang nag-i-iscroll ako, napansin kong puro sad post at shared post ang nakikita ko. Nakaisip ako ng tula.
Kaagad akong nagtype. Sana magustuhan ng mga mambabasa ko ang akda ko. Ang mga storya at tulang sinusulat ko ay hango sa mga nangyayari sa paligid ko. Minsan politics, minsan about victims of r**e or abused, women empowerment, pero mostly ang mga akda ko ay patungkol sa pag-ibig.
DESIDERIO ME, AMOR
My love, you're the apple of my eye
Grin of yours, adequate to make me die
But, I'm foremost a wind, didn't I exist?
Why don't you feel the warm waft of my love?
Desidero Me, can I keep your heart?
I pledge I won't tear it apart
Amore Mio, you're my heart's desire
Unlock your heart and grant me in, please?
Hays, sana magustuhan ng mga readers ko ang ipo-post ko ngayong araw. Balak ko na rin magpahinga muna sa pagsusulat. It's nearly, second quarter exams kaya kailangan kong mag-focus.
I hit the enter button and it's already posted!
I was about to log out when a message popped out.
D A N I E L sent a friend request.
D A N I E L sent a message.
Sa personal account ko may nagmessage. Si Daniel ulit. What's with him?! Hindi ko rin alam pero naiirita ako at the same time nami-miss ko siya kapag hindi ko siya kachat o kausap.
I'm too young for this thing. But, wala namang masama kung subukan ko di ba? I let out a deep sighed. Pumasok ako sa kubeta at tinitigan ang repleksyon ko.
Hindi ako krung-krung pero kinakausap ko sarili ko ba't ba?!
“ Would I let him? ” asked myself, my reflection in the mirror. As if naman sasagutin ako ng reflection ko noh!
I sighed. He's older than me. Para ko na siyang kuya. No! Baka infatuation lang ito. Tama, infatuation lang ito dahil nasa stage palang ako ng pagdadalaga.
I opened my personal account. I saw him! Oo siya kaagad ang bumungad. Gusto ko ng deretsahan na! Baka kasi humantong pa ito sa mas malala .
Mary Marielle Cabrera:
Hey, I just want to
clarify things....
Who am I to you?
Are you interested in me??
Or something??
D A N I E L:
Easy my tigeress
Yes, I'm interested to you
I want you to become my friend.
Just a friend.
Ah! Friend lang pala eh! Ang assumera ko naman HAHA! Well, atleast klaro na ang mga bagay-bagay.
D A N I E L:
Why are you asking?
Out of nowhere you blurted that...
You don't trust me?
Mary Marielle Cabrera:
NO! Okay I trusted you.
I just want to clarify, oke?
So, don't get me wrong.
Hindi na niya sineen ang messages ko. Hays, bahala siya sino ba siya? Bala gusto niya suyuin ko siya ha! Baka magpabili ng milktea, burger, at fries HAHA! LMAO
Napailing na lang ako sa pinag-iisip ko. Baliw na nga ako HAHA! Ang tagal kasing mag-Monday.
At dahil Sunday naman, niyaya kami ni Mama na magsimba.
Simple lang ang suot ko, oversized t-shirt i tuck in it on my plaid buckled pleated mini skirt and I partner it with my Dr. Marten's ankle boots.
Simple lang talaga. Hays, bagay nga sa akin pero yung mukha ko HAHA! Nevermind! Atleast may mukha di baleng panget.
Pumunta kami sa simbahan. Sa hindi inaasahan, may nakita akong isang anghel! Si Christian!
Si Christian ay matagal ko ng gusto, crush, puppy love o childhood first crush. He's awesome! Halos nasa kaniya na ang lahat-lahat!
May hitsura. Check!
Matalino. Check!
Masipag, halos gabi-gabi nakikita ko yan du'n sa may lomihan. Extra-extra siya para may pambili ng projects niya!
Basta ang dami-daming characteristics niya na halos lahat ng babae, gaya ko ay magiging ideal man siya.
Hindi naman, siya palangiti. Tsk! Suplado nga eh! Kasi halos lahat ng mga hot girls sa school pero wala deadma ang lola!
Kaya hayun, puros aral siya. Tama nga naman. Paano mo mabibigyan ng magandang buhay ang future family mo kung puro landi di ba?
“ Hi! Marielle.” he greeted me. Still his face have no emotions. Ngumiti ako, at kumaway.
“ Hello! Christian! ” jusme! Pa-sweet gurl ako HAHA!
“ Oh mare! Napakaganda naman nitong si Marielle o! Kaso mataba! ” i hate this. Ano pake nila kung medyo chubby ako? They such unpleasant people. Big deal sa mga tao ang pagiging mataba. Mind their own business.
Hindi porke't mataba ako maganda at sexy. Tsk! Chubby is the new sexy kaya! Ang sarap kumain noh!
Nagulat ako ng hatakin ako ni Mama at umupo na . Katabi na naman namin ang pamilya ni Christian.
Matapos ang ilang oras na pagsamba sa panginoon, we went to Jollibee! Always naming ginagawa ito after magsimba.
“ Marielle, huwag mo na pansin yung sinabi ni Aling Maring. Kahit mataba ka, maganda ka, okie? Show them who you are, My Dear.” I smiled back at My mom. She's always their for us, to cheer us up. I mouthed 'thank you' at her.
Sunday is THE BEST!
- Writer
