“Di ko sinabing gagawin ko. Sira ka.”
“Uuwi na tayo bukas. Gusto mo pa bang magstay dito?”
“Ok na ko at ang mga bata, iniintay na tayo.”
Pagkakain ng almusal kinabukasan ay nagswiming pa kami saglit at pagkatapos ay nag-ayos na kami ng mga gamit namin. Nagready na kami pauwi at muling babalik na sa aming isla.
She’s smilling now at mukhang nabawasan na ang lungkot. Nagtatawanan kami habang naglalakad pauwi sa bahay nang makita namin si Kuya Richard na naka-upo sa couch with his kids. Pumayat sya at mukhang stress na stress sa buhay.
“Mommy! Daddy’s here. Wala na muna daw syang work at magbabaksyon kasama natin,” excited na saad ng mga bata at napataas naman ang kilay ko. Natuwa rin ako na magkakaroon na rin ng time ang ama nila sa kanila.
“Talaga! May time ka pala sa pamilya mo?” sar
