The Boys of Barangay Santolan

Eleven

First day ko rito sa bago kong eskwelahan. Medyo nahihirapan pa akong maka-adjust dahil lahat sila ay halos anak mayaman. Parang ako lamang ang naiiba sa mga kaklase ko.

Sa totoo lang ay kaya ko namang makipag-sabayan dahil may kaya rin naman si Papa. Pero hindi naman ako nasanay sa ganoong karangyaan. Kaya mas pinili ko nalang na maupo sa isang sulok.

"Hi." Nakangiting bati sa akin ng isang matangkad at maputing estudyante na kagaya ko.

Ngumiti lang ako rito at nagpatuloy na sa pag-ubos ng baon ko. Tumabi ito sa kinauupan ko at kinausap ako kahit na hindi ko ito pinapansin.

"You're the new student, right? I'm France. What's your name?" Pang-uusisa pa nito.

"Jinuel." Tipid kong sagot rito.

Gwapo itong si France. Pero sa tingin ko'y pareho ko rin itong bakla dahil sa pananalita nito.

"Nice to meet you, Jinuel." Sabi niya pa. Ngumiti lang ulit ako rito.

"You're gay, right?" Prangkang tanong nito. Medyo nagulat pa ako, pero kalauna'y tumango rin ako bilang sagot. Wala naman kasi akong dapat na itago pa sa kanya. Mahahalata rin naman niya. "Same here." Natatawa niyang dagdag.

"Ang hirap, 'no? Feeling mo, you're not belong to them because of your gender preference. Ganun ata talaga kapag bakla. Iniilagan." Sabi pa niya.

Ngumingiti lang ako rito at hindi siya pinapansin sa mga sinasabi niya.

Sabi ng Papa ko'y makipag-kaibigan raw ako sa mga bago kong kaklase. Kaso, mahiyain akong tao kaya hindi ako nakikipag-usap sa kanila.

Baka kasi kapag lumapit ako sa kanila, bully-hin nila ako gaya ng mga napapanood ko sa tv.

"Huy, magsalita ka naman. Don't worry. I'm not a bully. Gusto lang kitang maging kaibigan." Pangungulit pa nito.

Tumigil ako sa pagkain at tumingin rito. "S-sorry, hindi lang kasi ako sanay na nakikipag-usap sa hindi ko pa gaanong kakilala." Patotoo ko.

Ngumiti naman ito sa akin. "It's okay. Ganun talaga kapag first day mo sa bago mong school. Mangangapa ka pa. But atleast, you're trying." Sabi naman nito. Ngumiti ako sa kanya pabalik.

"Anyways, wanna join with me after school? Coffee tayo dyan sa Starbucks."

Kumunot ang noo ko. "S-starbucks?"

"Starbucks. 'Yung coffee shop."

Mas lalong kumunot ang noo ko. "Ano 'yun?"

Mahina itong natawa. "You don't know Starbucks?" Umiling ako. "Really? Hindi ka pa nakapunta roon?" Umiling ulit ako. "Gosh! Saang lugar ka ba nagmula?" Sabi pa nito na natatawa. "Anyways, sumama ka later para malaman mo kung ano 'yung sinasabi ko sa'yo. After class, ha?" Dagdag pa niya.

Hindi na ako nakasagot pa dahil mabilis itong umalis.

Hindi ko inaasahan iyon. Baka mamaya'y maghintay si Papa sa akin kung sakaling sasama ako rito kay France. Susunduin pa naman ako ni Papa.

~~~

Mabilis na natapos ang last subject namin. Inaayos ko ang gamit ko nang biglang sumulpot sa harapan ko si France.

"Ano, G?" Tanong nito.

Alangan akong ngumiti rito. "S-sorry. Susunduin kasi ako ng Papa ko."

Biglang lumungkot ang mukha nito. "Hay. Sayang naman. Well, sabay nalang tayong maglakad papuntang parking lot. Oks lang ba?" Tanong nito at tumango naman ako.

Sabay nga kaming naglakad ni France patungong parking lot ng school. Doon ay naabutan ko si Papa na nakatayo sa harap ng sasakyan nito at nakangiting kumakaway sa direksyon namin ni France.

"OMG! Is that your dad, Jinuel?" Manghang tanong nito nang makita si Papa.

"Oo. Bakit?"

"He's so damn hot. Grabe! Ang sarap niya." Sagot nito sabay hagikgik.

"Hi guys. Looks like my baby has a new friend." Bati sa amin ni Papa. "I'm Jinuel's dad. And you are?" Nakangiting nilahad ni Papa ang kamay niya kay France.

Napatingin ako kay France. Ang kaninang maputing mukha nito ay napalitan na ngayon ng pamumula. Inipit muna nito ang buhok sa kanyang tenga bago kinamayan si Papa.

"I'm yours– I mean, France. I'm France." Kinikilig na pakilala ni France kay Papa. Natawa naman si Papa sa reaksyon ng bago kong kaibigan. Maski rin ako ay natatawa sa kakaibang kilos nito.

"Nice meeting you, France. It's good to know that my son has a new friend here." Sabi ni Papa.

"Actually, Tito. I invited Jinuel for a coffee. Kaso, hindi ka raw ata papayag." Sabi naman ni France.

Tumingin sa akin si Papa. "Why not? Kung gusto naman ng anak ko. Right, Jinuel?"

Alangan akong ngumiti kay Papa at tumango. "Okay lang po ba, Papa?"

Ngumiti sa akin si Papa. "Of course. You have a new friend, so you have to enjoy your company. I'll fetch you later." Pagpayag ni Papa.

Napatili naman si France dahilan para mapatingin kami ni Papa sa kanya. "Thank youuuu, Tito. Bukod sa gwapo ka na, sobrang bait mo pa. No worries, I'll take care of Jinuel."

Ngumiti si Papa sa kanya. "Sure. No problem. Basta, mag-enjoy kayo." Sabi pa ni Papa. Muli itong sumakay sa sasakyan. Kumaway pa si Papa sa amin bago ito umalis.

"Grabe, Jinuel. You have a one hot sexy dzaddy. Shet! Parang nag-wet ang keps ko dun ah. At marunong din siyang magtagalog." Kinikilig na sabi ni France nang makaalis si Papa.

Natawa naman ako sa reaksyon nito. "US Navy kasi si Papa noon."

"Really? Kaya pala ang hot niya. Shocks! Pangarap kong magkaroon ng afam na jowa. But let me clear, hindi para yumaman. Dahil daks sila at iyon ang bet ko." Dagdag pa nito. Natawa na lang ako sa mga sinasabi niya at hindi na sumagot rito.

Sino nga ba naman ang hindi maa-attract sa Papa ko? Kung ako nga na anak niya ay pinag-iisipan siya ng kahalayan, ang ibang tao pa kaya?

At hanggang ngayon ay hindi ko makalimutan ang tagpong nangyari kagabi na sa paningin ko ay hindi naman talaga isang panaginip.

Kung panaginip man iyon, bakit may t***d sa gilid ng labi ko?

"Let's go na." Aya sa akin ni France. Sumunod naman ako sa paglalakad nito.

Hindi kalayuan ang sinasabi nitong Starbucks. Nasa likod lang ito ng school namin at walking distance lang.

Pinili ni France na maupo malapit sa glass window.

"What do you want, Jinuel? Don't worry. My treat." Tanong nito sa akin.

Alangan akong ngumiti kay France. Dahil hindi ko naman alam kung anong oorderin ko. First time kong makapasok sa ganito kagandang establisyemento kaya wala akong ideya kung anong klaseng pagkain ang oorderin ko. Parang lahat kasi ay masarap.

Pinagmasdan ko ang paligid. Nakita ko ang customer na may mga hawak na iba't ibang uri ng kape. May iba na may hawak na parang chocolate shake at may tinapay na kinakain.

"Iyon na lang." Turo ko sa isang kalapit naming upuan. May hawak itong parang chocolate shake at ensaymada.

"Iyon ba? I think, that's cinammon roll and mocha frappe. Sige, I'll order it for you." Sabi nito at nagtungo na sa counter.

Ilang minuto lang ay bumalik na si France dala ang mga inorder nito. Binigay niya sa akin ang isang chocolate shake at ensaymada.

Una kong tinikman ang chocolate shake.

"Masarap ba?" Tanong nito. Nakangiti akong tumango rito. "Actually, I like mocha frappe before. Ngayon, itong ice americano with 3 shots na ang gusto ko kasi mas nakakabuhay 'to ng dugo." Paliwanag ni France. Tumango tango nalang ako kahit wala naman akong naintindihan sa mga sinabi niya.

Sunod ko namang tinikman ang ensaymada. Hindi ito gaya ng lasa ng ensaymada na nabibili ko sa bakery sa Barangay Santolan, pero mas masarap ito.

"Ang sarap naman ng ensaymada na 'to, France." Sabi ko habang patuloy sa pagkagat.

Mahinang natawa si France. "What's ensaymada? That's cinammon roll, Jinuel."

"Ah, basta. Kung ano mang tawag dito, masarap siya. Pwede bang ipag-takeout natin nito si Papa? Ako nalang ang magbabayad. May pera naman ako rito."

"No. Ako na. Pa-thank you ko na rin sa Papa mo dahil pumayag siyang samahan mo ako rito." Pagpupumilit ni France. Hindi na ako tumanggi pa. Sayang din naman kasi at libre.

Ilang minuto ang nakalipas. Ubos ko na ang pagkain ko, pero si France ay hindi pa nauubos ang kanya. Ni wala pa nga sa kalahati ang naiinom nito sa kanyang inumin.

Maraming nakwento sa akin si France tungkol sa buhay niya. Totoo nga ang hinala ko na anak mayaman ito. May ari lang naman sila ng school na pinapasukan ko.

Hindi niya pinapaalam sa lahat ng mga tao ang tungkol sa pagiging heredero nito ng school nila dahil ayaw niyang layuan siya ng mga kaibigan niya.

"E, ikaw? Anong kwento mo? Mag-share ka naman." Tanong nito sa akin.

Hindi agad ako nakasagot kay France. Tila tinitimbang ko pa ang sarili ko kung dapat ko bang ipaalam ang totoong estado ng buhay ko.

Baka kasi kapag sinabi ko sa kanyang galing ako sa hirap, siya naman ang lumayo sa akin.

"A-ako?" Tumango naman ito. "Sa susunod nalang siguro." Sagot ko rito.

Napabuntong hininga si France. "Ang daya mo naman. Marami pa tayong oras, oh. Tsaka, susunduin ka naman ng Dad mo e. Sige na, mag-kwento ka na. I wanna know your story. We're friends, right?" Pagpupumilit pa nito.

Ako naman ang napabuntong hininga.

Sa totoo lang ay wala naman akong pakialam kung lumayo man siya sa akin dahil lang sa mahirap ako. Unang una, siya naman ang lumapit sa akin para kaibiganin ako.

Pero kasi, siya ang una kong naging kaibigan sa eskwelahan. Sayang naman kung dahil lang sa istorya ng buhay ko ay mawawalan ako ng kaisa isang kaibigan.

Pero mas pinili ko paring sabihin kay France ang totoo. Hindi naman kasi maganda na ilihim ko sa kanya ang totoo kong pinanggalingan. Dahil iyon naman talaga ang totoo.

"Really?" Malungkot na sabi nito.

Natawa ako sa reaksyon nito na parang naluluha na. "Bakit parang malungkot ka?"

"Wala lang. Ang inspiring kasi ng buhay mo. Pwedeng pang-mmk. I didn't expect na pwede palang mangyari sa totoong buhay ang mga ganyang klaseng istorya." Sagot nito.

"Ano ka ba? Okay lang kung lalayuan mo na ako dahil sa estado ng buhay ko. 'Wag kang mag-alala, tatanggapin ko kung hindi mo na ako kakausapin."

Kumunot ang noo ni France. "Ha? What are you saying? Bakit naman kita lalayuan? Regardless of who you are, it doesn't mean na dapat kitang layuan. Remember, I'm the one who approach you." Dagdag pa nito. Napangiti ako sa sinabing iyon ni France.

Sa totoo lang, si France lang ang matuturing kong kaibigan kahit ngayon palang kami nagkakilala. Sa dati ko kasing school, wala ako ni isang kaibigan. Dahil na rin sa tumigil ako ng pag-aaral noon kaya hindi na ako nagkaroon pa ng mga kaibigan. Kahit kalaro ay wala rin.

Siguro'y dahil nasanay na rin ako na ibang laro ang gusto ko kaya mas pinili kong huwag nalang na makipag-kaibigan.

Ilang minuto lang ang lumipas nang dumating si Papa para sunduin na ako.

"Hi, Tito." Bati ni France kay Papa nang makalapit ito sa amin.

Nginitian naman siya ni Papa. Hi, France. Sorry to interrupt. It's getting late na rin." Sabi ni Papa.

"No problem po, Tito. Masaya po akong nakilala si Jinuel. Marami kaming napagkwentuhan." Sagot naman ni France.

"That's good to know. Oh, paano? Next time, ikaw naman ang bumisita sa bahay namin." Paanyaya ni Papa kay France.

Bigla namang nanlaki ang mata ni France na parang hindi makapaniwala. "Really, Tito?"

Tumango si Papa sa kanya. "Yes. Kapag weekends siguro."

"Sure, Tito. I'll bring some foods po. Nga pala, tinakeout po kita ng cinammon roll. Pa-thank you ko po for letting Jinuel to accompany me." Dagdag pa ni France.

Nakangiti namang tinanggap ni Papa ang paperbag mula kay France. "You don't have to do it, but thank you."

"Sige, France. Salamat sa libre. Kitakits bukas sa school." Paalam ko rito.

"Oo ba. Tabi na tayo bukas ng upuan." Sabi pa nito.

Kasabay na naming lumabas si France ng Starbucks. Naroon na rin ang sundo niya at naghihintay sa kanya. Kumaway muna kami sa isa't isa bilang paalam.

"How's your day, anak? Happy naman ba ang first day of school mo?" Tanong ni Papa habang nagmamaneho.

"Masaya naman po. Medyo hindi pa lang ako nakaka-adjust. Pero sa tingin ko'y madali na lang iyon dahil may kaibigan na ako sa school." Sagot ko rito.

Hinaplos naman nito ang ulo ko. "That's good to know." Ngumiti ako kay Papa. "By the way, sumama ka muna sa akin, ha?"

"Saan po?"

"I have a client meeting. Mabilis lang naman. Is that okay?" Sabi ni Papa. Nakangiti akong tumango rito bilang pag sang-ayon.

Ilang minuto ang makalipas nang makarating kami sa lugar na pagdadausan ng meeting ni Papa.

Pumasok kami sa loob ng isang mamahaling restaurant. Hindi ko na naman naiwasang mamangha.

Akala ko'y Starbucks na ang pinaka-magandang lugar na napasok ko. Pero may mas maganda pa palang lugar kaysa roon.

"Jinuel, you stay here ah? Promise, I'll make it quick." Sabi ni Papa. Pinaupo niya ako sa isang bakanteng table.

Ngumiti lang ako rito. "Sige po Papa, take your time."

Nagtungo na si Papa sa kabilang table na malapit lang rin sa akin at nakipag-kamay sa mga kliyente nito.

Ako naman ay binaling ang sarili sa pagtingin ng mga tao sa paligid. Ilang minuto rin akong nasa ganoong sitwasyon nang makaramdam ako ng pagkaihi.

Hindi na ako nagpaalam pa kay Papa dahil busy rin ito sa pakikipag-usap.

Nagtanong na lang ako sa waiter kung saan ang kanilang restroom. Nang naturo sa akin ng waiter ang direksyon sa restroom, agad akong nagtungo roon.

Bubuksan ko na sana ang pinto nang kusa itong bumukas sa loob.

Nabungaran ko si Sarge Edward na nakasuot pa ng uniporme nito.

Kunot noo akong napangiti nang makita ko siya. "S-sarge?"

Ngumiti ito sa akin. "Jinuel? Anong ginagawa mo rito? Ikaw lang ba ang nandito?"

"Hindi po. Kasama ko ang Papa ko. May kausap lang po siyang mga kliyente."

Tumango tango naman ito. "Ganun ba?"

Ako naman ang nagtanong sa kanya. "Ikaw po? Bakit po kayo nandito?"

Muli itong ngumiti. "Ah, kasama ko 'yung nililigawan ko." Sagot nito.

Napatango tango ako. Ilang segundo rin akong hindi nakapagsalita hanggang sa muling nagtanong si Sarge Edward.

"Iihi ka ba?" Tanong nito. Napatango naman ako. "Halika rito, samahan na kita."

Nilakihan nito ang bukas ng pinto. Nang makapasok ako sa loob ng banyo, agad na sinara ni Sarge ang pinto at nilock ito.

Pumasok ako sa pinaka dulong cubicle para doon umihi.

Nang matapos akong umihi, palabas na sana ako nang pigilan ako ni Sarge. Nakangiti itong pumasok sa loob ng cubicle at nilock ito.

Napakunot ang noo ko. "B-bakit po?"

Naupo ito sa bowl at tumitig sa akin. "Hindi ba may pangako ako sa'yo?"

Muli kong inalala ang huling sinabi nito sa akin nang magkita kaming muli sa bahay ni Tita Rosa.

Tumango naman ako. "Gusto mo bang dito natin gawin iyon?" Nakangiting pagpapatuloy nito.

"P-pero, Sarge... baka may makakita sa atin." Pag-aalinlangan ko.

Baka maghintay rin sa akin ang Papa ko at hanapin ako nito.

"Huwag kang mag-alala, nilock ko ang pinto sa labas kaya walang makakapasok rito." Sagot nito.

Medyo kinakabahan na ako. Mahirap pa namang hindian si Sarge Edward dahil sa lahat ng lalaki sa Barangay Santolan, mas may pagnanasa ako sa kanya.

Kinuha nito ang kamay ko at pinahawak sa namumukol nitong harapan.

Hindi ko napigilan ang sarili kong pisil pisilin ito. Medyo may katigasan na ang b***t nito sa loob ng kanyang suot na blue slacks.

Napatingin ako kay Sarge habang pinipisil pisil ko ang kargada nito.

Nakangiti ito sa akin. Tila ba naeengganyo sa ginagawa ko sa kanyang b***t.

Hangaang sa kusa na itong bumigay at siya na mismo ang naghubad ng suot nitong slacks.

Tanging ang itim na boxer shorts nalang ang natitirang saplot nito sa ibaba.

Muli nitong kinuha ang kanang kamay ko at pinasok sa loob ng kanyang boxer shorts.

Damang dama ko ngayon sa kamay ko ang gabakal nitong kargada. Kumikislot kislot pa ito na animo'y spring.

"Lumuhod ka." Utos nito na agad ko namang sinunod.

Binaba nito ang kanyang shorts at tumambad sa akin ang b***t nito.

Hindi ko naiwasang mamangha sa taglay nitong haba at taba. Kulay pink ang b***t ni Sarge Edward na napapaligiran ng maninipis na bulbol.

Para bang dumagundong ang puso ko. Bigla akong naexcite na pagserbisyuhan ito.

Mabilis kong hinawakan ang b***t nito. Para bang nawala na ako sa ulirat.

Jinakol j***l ko ito habang ang mga mata ko ay naka-focus lang sa kanyang b***t.

"s**t! Sarap mong jumakol, Jinuel."

Napatingin ako kay Sarge. Pinagmamasdan lang rin nito ang ginagawa kong pagjajakol sa kanya.

Hanggang sa hindi na ako nakapagtimpi at dinilaan ko ang ulo ng b***t nito.

Tila nanigas ang katawan ni Sarge dahil sa ginawa kong iyon.

"Tanginaaaa! Ang s-sarap..." bulong nito.

Kaya naman muli kong dinila-dilaan ito maging ang katawan ng kanyang sandata.

Hindi malaman ni Sarge Edward kung saan ipapaling ang ulo. Para bang gusto nitong humiyaw pero nagpipigil lang.

Mas lalo kong pinag-igihan ang pagseserbisyo sa kanya.

Pinuno ko ng laway ang b***t nito at sinubo ko ang kalahati. Dahan dahan ko itong chinuchupa. Habang ang mga kamay ko naman ay ginagala ko sa dibdib nito. Pinasok ko ang kamay ko sa loob ng uniporme nito at nilapi-lapirot ang kanyang u***g.

"F-f**k! Sige, chupain mo lang si Daddy. Para sa'yo 'yang b***t ko." Malibog na pagkakasabi nito.

Nang masanay na ang bibig ko sa b***t nito, doon ko na ito sinubo ng buo. Mabulun-bulunan pa ako, pero hindi ko iyong ininda.

Mas lalo pang binaon ni Sarge ang b***t niya sa bunganga ko. Halos manlaki na ang mata ko at ang mga laway ko'y nagtutuluan.

"s**t! Ang init at ang sikip ng bibig mo."

Dahan dahan niyang tinataas baba ang ulo ko sa kanyang sandata. Ang mga kamay ko'y hindi tumitigil sa paglapirot sa kanyang u***g na siyang nagbibigay lalo ng l***g rito.

Tumayo si Sarge Edward nang hindi binubunot ang b***t nito sa aking bunganga. Doon ay mabilis nitong inuulos ang b***t niya sa aking bunganga.

Napahawak ako sa p***t nito. Tila ba wala nang pakialam si Sarge. Rinig mo na rin ang may kalakasan na nitong pag-ungol.

"Aaaaaahhhh... tangina, ang sarap mong sumubo, baby. s**t!"

Natigil sa pagbrotsa ng bibig ko si Sarge nang may maulinigan kaming pagkatok sa labas ng banyo.

Sinenyasan ako nitong huwag gumawa ng ingay. Maingat nitong binuksan ang pinto ng cubicle upang sumilip.

Nagpatuloy ang pagkatok sa pinto ng banyo.

"Jinuel, are you there?" Rinig ko ang boses ni Papa. Agad akong naalarma.

"S-sarge, si Papa 'yon." Sabi ko rito nang may pag-aalala.

"Sssshhh... 'wag kang maingay." Sabi nito. Sinuot na nito ang kanyang boxer shorts at pantalon. "Mauna ka ng lumabas. Dito na muna ako. Sabihin mo sa Papa mo nag-number 2 ka lang kaya natagalan." Dagdag pa nito. Tumango naman ako.

Palabas na sana ako nang pigilan ni Sarge Edward ang kamay ko. Napalingon ako rito. Dinampian ako nito ng halik sa labi ko. "Gagawin natin 'to ulit." Nakangiting dagdag nito. Ngumiti ako pabalik rito at tinanguan siya.

Lumabas na ako sa dulong cubicle. Si Sarge naman ay kumaway pa sa akin bago muling sinara ang pinto ng cubicle.

Huminga akong malalim bago binuksan ang pinto ng banyo.

"P-papa." Tawag ko rito. Napabuntong hininga naman si Papa.

"There you go. Akala ko'y nawala ka na. Ano bang ginawa mo diyan?" Nag-aalalang tanong nito.

"N-nag number 2 po." Nahihiya kong sabi rito. Hindi ko maiwasang mapalingon sa dulong cubicle kung saan naroon si Sarge Edward.

"Okay, let's go. My meeting is done." Sabi pa nito.

Bago ako sumunod kay Papa, muli kong sinulyapan ang dulong cubicle.

Hindi parin lumalabas si Sarge Edward. Kaya naman sumunod na ako kay Papa.

Sa paglalakad ko'y may nakasalubong akong babae na parang may hinahanap. Hanggang sa tumigil ito sa panlalaking banyo.

Kumatok ito roon at binanggit ang pangalan ni Sarge.

"Jinuel, let's go." Tawag muli sa akin ni Papa kaya sumunod ako rito.

Nanghihinayang ako dahil nabitin ko si Sarge Edward. Gusto ko pa sanang makasama ito ng matagal kaya nga lang ay hinahanap na ako ni Papa.

Hindi pa naman siguro ito ang huli naming pagkikita. Nagsabi naman siya pwede pa itong maulit. At kapag nangyari iyon, sisiguraduhin kong masasatisfied siya.

?⚫️?⚫️?⚫️?