Ang bayaning babangon muli
•••
I started walking home, when my phone kept on vibrating sa bulsa ng suot kong jogging pants. Kinuha ko ito at binuksan.
Lycka Salamanca: Sining asan ka na?
Lycka Salamanca: Busy ka pa ba??
Lycka Salamanca: Uyy pupunta ka pa ba?
Lycka Salamanca: Ano ba yang ginagawa mo? pwedeng itigil mo muna? I need you!
Lycka Salamanca: Sining!! I NEED YOU ASAP!!!!!
Sining Fedeli: Pwede ba lycka, next time na lang? Hindi lang ikaw ang may problema!
Pinatay ko ang phone ko.
They always needed me, and for once, I need someone to ask me if I'm fine. Kasi for once, I needed help. I'm hurt. I needed a friend pero bakit parang wala?
And then, pag uwi ko. Nandoon na naman siya. Nakaupo. My ears are ready. My brain can handle it.
"Saan ka na naman pumunta, sining? Nakipa
