Chapter XXXVIII
“Stop holding my hand!” I shouted. Hindi ba niya naisip na baka iba ang isipin ng mga estudyanteng makakakita sa amin kapag nakita nila na magkahawak kami ng kamay?
“Why?” tanong niya sa akin na parang walang pakialam. “Anong why? Tuktukan kaya kita?” naiinis na tanong ko sa kanya.
After that confession, pumunta kami sa pinakamalapit na convenience store para mag-sober up. Bawal uminom ang mga estudyante kahit na hindi na minor dahil iyon ang policy sa campus. Kaya kailangan mawala muna ang alak sa katawan niya para hindi kami mahalata. Nagtext ako kay Sienna at ipinaliwanag ang nangyari. Siya na raw bahala ang gumawa ng excuses kaya wala na akong dapatt ipag-alala pa.
“Hindi pa naman tayo bumabalik sa hotel. I can still hold your hand and hugged you.”
Halos pamulah
