“Mariana, kanina ka pa dyan. Wala ka bang balak lumabas?”
Nakagat ni Mariana ang kanyang ibabang labi. Kanina pa sya tapos sa pagaayos ng sarili at kanina pasya nakatayo sa harapan ng salamin. Pinakatitigan nya ang kanyang kabuuan. Nakalugay ang kanyang buhok na kulot ang dulo. Walang bahid ng kolorete ang kanyang mukha ngunit kitang-kita ang pamumula ng kanyang pisngi. Suot ang kulay pulang pantulog na umabot sa kalahati ng hita nya, sitru ang damit kaya sinag ang loob ng knyang katawan.
Nahihiya sya s akanyang suot. Asawa nya na si Kevin pero nahihiya pa rin sya. Muling may kumatok sa pinto. “Sandali nalang.” Huminga sya ng malalim saka binuksan ang pinto. Nadatnan nya si Kevin na katayo roon. Lalo lang syang nahiya ng hagurin sya ng tingin ng asawa.
Nagyouko sya ng mukha na
