ADELINE Waking up every day is like an obligation, a routine only. Nawala ang excitement ko mula ng lumipat ako rito ng tahanan, masyadong gloomy ang bahay ng aking tiyahin. Her bitterness hangs in the air, na maging ako ay talagang nagiging bitter na rin. Hindi ako makapaghintay na matapos ang araw na pamamalagi ko rito. Napasulyap ako sa orasan, seeing it was six-thirty in the morning, I decide to do my morning routine in the bathroom. After twenty-eight minutes I emerge from it with towels only. Agad ko naghanap ng masusuot ko at inayos ang aking sarili. Exactly seven in the morning when I exit my room and go downstairs towards the kitchen. Nasa hapag-kainan na si Tita Beatrice tulad ng aking inaasahan. Magalang ko siyang binati at nag-umpisang kumain. Tahimik lang kaming dalawa haba

