CHAPTER 32
ALEXA POV
NANATILI akong tahimik habang naglalakad kaming dalawa patungo sa isang sinehan kong saan kami manunuod ng isang pelikulang gusto nito.
"Okay ka lang ba?" tanong niya sa akin. Pilit akong ngumiti, ang totoo hindi ako okay! Iniisip ko pa rin kasi ang siyang sinabi niya kanina sa akin. Nahuhulog siya sa akin? Mukhang mahirap talagang paniwalaan. Bukod kasi sa alam kong wala namang espesyal sa akin, alanganin talaga ako sa kaniya--- malayong-malayo ako kay Chelsea.
"Hindi pa ba masakit paa mo?" tanong niya sa akin na may himig pag-alala--- napansin niya siguro ang paika-ika kong lakad. Pero ayos lang naman ako, hindi naman sa pagmamayabang sanay naman akong naka-heels kahit nga minsan sa bahay ko mataas ang takong ko, maliit lang kasi akong babae. Nakakatangkad kasi
