CHAPTER 27
TARUTS POV
Mula nung gabing ‘yon, limang araw na ang nakakalipas, pero hanggang ngayon, hindi pa rin mawala sa isip ko si Etatskie. Grabe, parang lahat ng ginagawa ko, may replay sa utak ko ng bawat ungol ko, ng bawat haplos niya, at ng bawat titig na para bang ako lang ang babae sa mundo.
Pero syempre, hindi pwedeng puro kilig lang kailangan ko ring bumalik sa realidad. Kinabukasan, nasa palengke na naman ako. Bitbit ko yung mga niyog na ibebenta ko. Medyo mabigat pero okay lang, sanay na.
“Ay hala! Fresh na fresh! NIYOG po kayo diyan! Masarap ‘to! Malapot ang gata, presko, mura pa!” sigaw ko habang inaayos yung mga niyog sa harap ng stall.
Habang sumisigaw ako, biglang may pumasok na malanding boses na parang galing sa teleserye.
“Oh my gaaad! Like, excuse me? Taruts, ca
