Nanatili akong tahimik, hindi kumikibo, nararamdaman ko ang pagtibok ng puso ko dahil sa takot na nakikita ko sa kanyang titig. Para siyang nabigla dahil sa bangungot na natamo niya. Humigpit ang hawak niya sa aking pulso, at mas mabilis ang kanyang paghinga kaysa kanina.
"Ares, sinasaktan mo ako..." mahina, malumanay, at mahinahon kong sabi. “Hayaan mo na ako, please…”
Ang kanyang ligaw na mga mata, madilim na parang walang bituin na gabi, ay tumingin sa akin. Nataranta siya, hindi pa siya ganap na nagigising, alam ko. At malamang na nag-iisip ka ng mga bagay na hindi naman mahalaga.
"Gumamit ng emosyonal na katalinuhan Abigaíl"
‘
"Kung bibitawan mo ako, maipapaliwanag ko ang nangyari sa iyo, Ares…”
"Magpaliwanag ka, ngayon din," hinihingi niya sa pamamagitan ng magkakadikit na mga
