Nagising ako na basang basa ng luha ang mukha ko! “Ilang linggo na nga ba akong ganito? Ah oo naalala ko na dalawang linggo na akong walang tigil sa pag iyak!” Saka ko lang naalala na nakabalik na nga pala ako sa bahay kung nasaan ang pamilya ko! Nung una ay Galit na Galit ang mga ito, Kasalanan ko daw ang lahat, Ginawa ko daw meserable ang buhay ko kasama ng lalaki na akala ko makakasama ko'ng bumuo ng sarili ko'ng pamilya, Puro masasakit na salita ang narinig ko sa magulang ko, But in the end dinamayan rin nila ako sa pighati na pinagdadaanan ko Ngayon! Hindi ko na gusto pang bumalik Kay Axel! Ayaw ko nang madamay pa ang kuya ko, Ang pamilya ko, Ngayon ang alis ko papunta'ng Italy! Hindi ko na kayang mag stay sa lugar kung saan maalala ko lang ang sakit at ang panghihinayang! Panghihinay
