Chapter 20- PAIN

1198 Words

Sheen's Pov Tulala ako habang nakatingin sa anak ko na ngayon ay parang angel na natutulog. Sa murang edad sobrang bigat na pala ng dinadala nya. Matapos nyang sabihin ang lahat ng nasa puso nya ay nakatulog sya sa balikat ko na umiiyak. Di ko mapigilang yakapin sya habang nagsasalita kanina. Ramdam ko yung mga katanungan nya . Sobrang bigat ng dinadala nya na sa murang edad nagpakatatag sya para sakin at para sa kambal nya. Ganun na ba ako kamanhid sa mga panahon nahihirapan ako ,na pati anak ko di ko nakikitang nasasaktan na. Kulang ba ang nagawa ko. "Sorry baby, sorry kong di ko nakitang nasasaktan ka na. Sorry kasi di ko namalayang nawawala na ang karapatan mo na maging bata. Sorry kasi sumuko si mama. Sorry kasi di ko nakitang nahihirapan ka na" "I love you baby kayo ng kambal mo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD