"Gising kana pala!"
Naninkit ang mga mata ko sa nakikita ko ngayon. Nanatili parin nakatali ang mga kamay at paa ko sa bangko.
"Ang ganda mo talaga-"
Dinuraan ko ang mukha niya. "W-wag mo akong hawakan... Putangina mo!"
Napatahimik siya at pinunas ang durang nasa mukha.
Hinawakan niya ng mahigpit ang panga ko. Dahilan para masaktan ako. "Pasalamat ka, hindi kita kayang saktan"
"Diba matapang kana man? Edi saktan mo ako!"
"Hindi..." Nanahimik siya. Pagkuwan ay nagsalita ulit "Kasi mahal kita!" Umiiling pa ito.
Bakit nangyari ang ganito. Hindi naman ganito ang inong nakilala ko. Simula nung mga bata pa kami, kilalang kilala ko na siya. Sabay kaming lumaki at tumanda.
Noong mga panahong nag aaral pa kami ay kami rin ang palaging nag sasabay at nag kukulitan sa daan.
Kilala
