(excerpt for the upcoming chapters)
I looked up at the sky, watching the clouds calm and seemingly untouched by sorrow. Yet with every ray of sunlight that brushed against my skin, I felt the opposite...a heaviness wrapping around my chest, a darkness that even the sun itself could not dispel.
Hindi ko na alam kung gaano na ako katagal naglalakad. Ang mga paa ko ay parang wala nang direksyon, basta’t patuloy lang sa pag abante, para lamang mailayo ako… mailayo mula sa kanya. Sa lalaking minsan kong itinuring na tagapagtanggol.Ang taong tinawag kong tito ngunit siya ring sumira sa mundo kong dati ay puno ng saya at pag-ibig.
“Tito Frederick…” mahina kong bulong.
“We’re both even now.”
Kasabay ng mga salitang iyon ay ang pagpatak ng luha kong kanina ko pa pinipigilan. Mahigpit kong hina
