AKIRA POV.
Hindi ako makapag salita dahil sa biglaan niyang tanong. Nanatili akong nakatayo habang nakatingin sa kanyang namumungay na mga matang nakatingin din sa akin. Kumikirot ang puso ko. Kumikirot ito. Parang sinaksak ng libo libong kutsilyo.
"A-anak ko ba s-siya?" Tanong niy ulit ng napagtanto niyang wala akong balak mag salita. Mas lalong kumirot ang puso ko ng marinig ko ng boses niya na para bang umaasa na mag sasabe ako ng totoo. Nangingilid ang luha ko habang nakatingin sa kanya. Umiwas ako ng tingin bago ako umiling.
"H-hindi.. N-no, Of course N-not" iling ako ng iling habang sinasabe un. Nanginginig ang boses ko. Nagulat ako ng nasa harapan ko na ito habang naka hawak sa balikat ko dahilan para mapatingin ako sa kanya at tumambad sa akin ang mga mata niyang nangingilid din
