CHAPTER 17
Kung wala lang sana ang dalawang babae kanina ay baka may lakas pa akong lumandi ngayon kay Walter. Pero hindi ko pa kayang lumandi sa kanya dahil presko pa sa aking isipan kung ano ang ginawa nilang tatlo.
Hindi na ako nagsalita, kumuha na rin ako ng sarili kong pinggan. Nang inilapag ko sa mesa ang pinggan niya ay kinuha niya ito. Kumuha rin siya ng chopstick at siya na mismo ang nagsubo sa sarili niya.
Naglagay lang ako ng sushi rolls at white truffles. Tahimik akong kumain sa tabi niya, hindi ko siya nililingon.
Tyansa ko na sana ‘to para magpapansin sa kanya. Pero pilit nilalabanan ng utak ko ang puso ko na ‘wag muna.
“How many siblings do you have?” pangbabasag nito sa katahimikan. Nagulat ako dahil siya ang naunang kumausap sa akin ngayon. Nawala ang panlalamig sa
