CHAPTER 11
CHERRY'S POV
“Bilisan mo, male-late na tayo," sigaw ni Mommy Carmena sa amin.
Napatingin ako kay Heaven, nakasimangot pa rin ang mukha niya. Hindi pa tapos si Heaven mag-ayos. Gusto niyang pareho kaming dalawa. Wala naman akong magagawa kaya kung anong ayos ko, ganoon din ang ginagawa ko sa kaniya. And the funny thing is pareho pa rin kami ng damit. Marami siyang pare-parehong damit pero magkaibang kulay. ‘Yon lang ang sinuot ko.
I didn't argue with him anymore. Dahil wala akong choice. Wala akong dalang damit. Umalis ako na damit ko lang ang meron ako sa lugar namin. Hindi ko magagamit. Mukha daw ako custom na suot ko. Kakaiba sila. Ang ganda kaya ng mga damit namin sa kanila. Tapos sa kanila parang custom lang daw damit ko. Minsan kakaiba din sila. Ang weird nila.
"Oo wa
