Lucian

Chapter Thirteen

Malayo ang tingin ni Ella, habang nakahalukipkip ang dalawang kamay sa ibabaw ng kanyang hita, malayo ang tanaw nito na para bang liliparin ng hangin ang mga bagay na ni sa hinagap nya ay hindi na nya gusting madmanaman pa ulit.

It was bitter sweet napakadat labi siya ng madiin pinipilit bigyang ng ibang pakiramdam ang sarili maliban sa sakit na nararamdaman niya ngayon.

She wants a fresh new beginning pero siguro ganito talaga ang tadhana ng mga taong hindi swerte sa buhay.

It was just yesterday, everything was sweet, too sweet to become reality, she wants to cry but there where no tears in her eyes.

Flashback just an hour earlier---------

“I’m sorry.”

His voice was low, rough.

Ano daw sorry? For what?

“I shouldn’t have let that happen.”

Doon ko lang napag tanto kung ano ang hinihingi niya ng sorry. Yung nangyari sa kanila kahapon, yung pag-iisa ng katawan nila.

Sorry? For what? For the s*x?

I felt something stabbing my chest. Hindi ako makahinga napakuyom ko ang dalawang kamao ko habang nakatingin sa nakatalikod na bulto ni Lucian habang nag tatabako at nakatingin sa mga kaibigan nitong nag uusap sa Teresa ng bahay.

“para saan ang sorry?”

Muli itong humithit ng tabako habang nakatalikod, sa tindig nito ay parang wala lang dito ang pinag uusapan nilang dalawa

He looks to calm yung parang walang mainit na tagpo na nangyari sa kanila kahapon.

Na paran hindi iyon nangyari sa pagitan nila

“I lost control. It won’t happen again.” Bumugha pa ito ng usok sabay buntong hininga na parang naiirita. Kung saan? Hindi nya alam

I bit my lip hard. Kulang nalang ay magdugo iyon, madami siyang mga salitang gusting sabihin pero ni isa ay hindi niya maisaboses.

Na parang tinanggalan siya ng dila para magsalita.

“Do you regret it?” I blurted as I tried to choose the correct question to ask, so that the words don’t come out as and assuming and expecting anything from him.

No hindi siya ganon para ibaba ang sarili at magmakaawa sa atensyon.

That made him freeze I saw his jaw clenched

Back still turned to me.

So it was just a spur of the moment. Kung baga nadala lang natukso. and I was correct all along, nagdadahilan pako sa isp ko para sa kanya,

Na baka

Hindi siya katulad ng mga iniisip ko.

Kaso… huli na..

“That’s not the point.”

His voice was clipped. Cold.

My chest hurt my knee’s trembling and my throat acking.

I swallowed hard — throat burning.

“kung ganon ano?”

Pinatay nito ang hawak na tabako at sinuklay palikod ang buhok na nagulo dahil samalakas na hangin na dumagdag sa panlalamig ng buong katawan ko

“You work for me, Ella. I’m your boss.”

A pause. His knuckles turned white.

So this is it his drawing a line between and employer and an employee, pero hindi naman siya mali doon.

“You deserve better than a man who can’t keep his hands off you the moment he loses control.”

I stared at his broad back, should I cry? Napailing ako sa isip ko, yeah it will hurt maybe for a moment or a few days or a month?

But what can I do? I already experience this kind of pain, so what’s there to cry for? And its just one time theres nothing to lose.

But what if? The reason behind this assuming thoughts is I’ve fallen already?

What if I wanted him — all of him — no matter how messy, how desperate, how wrong it felt?

“Lucian” I whispered. Just enough for him to hear it. I just want to say his name one last time.

He turned finally — eyes shuttered, distant.

“Go back to work. Please.”

And just like that, the walls were back.

Higher than ever.

I felt numb but its okay, sanayan nalang and I’m not going to cry hindi nya makikita ang luhang naubos na.

I blinked and smiled.

“sige po sir” tumalikod ako ng nakataas ang noo at lumabas ng bahay na pag mamay-ari ng amo ko.

------------------------------------------------------------

End of flashback-----

Tinignan ko ang langit na unti-unti nang dumidilim sa pagsapit ng dapit hapon. This feeling of abandonment being helpless.

It burns masakit sa lalamunan ang mga luhang hindi mailabas, lalo na kapag wala kang masisi sa pagsakit ng puso mo.

Umasa ka eh, umasa ka na merong spark sa inyong dalawa kaya masakit,

Akala ko kasi kaya siya naglagay ng linya noon ay dahil may nararamdaman din siya sakin, natawa nalang ako sa sarili ko.

Kung paano ko lokohin ang sarili ko sa mga birong baka nga may gusto ito at nagseselos kapag palaging masama ang ting isa tuwing mag kaharap syang iba.

It was just lust, makamundong pagnanasa lang pala ang nararamdaman niya.

It was really funny, I want to laugh to this foolish woman.

Kailangan ko na atang umalis ulit.

Napatingala ako sa langit na para bang doon ay makikita ko ang kasagutan sa malas na buhay na meron ako.