FINALLY nakarating na rin sila sa tuktok ng bundok. Naupo sila sa ilalim ng punong narra habang umiinom pareho ng bottled mineral water. Tanaw na tanaw nila ang kabuuan ng bayan, lalong-lalo na ang matandang simbahan na ngayon ay isinasaayos para sa paparating na mga sakuna’y maging matibay itong takbuhan ng mga residente.
“Maganda rin pala maging vampire hindi napapagod,” wika ni MoonShine na inilalabas ang pagkain sa alawang eco-bag.
Nakasandal sa punong narra si Drifher at matamang nakatitig sa simbahan. Iyon ang pinakamalaking istruktura sa buong bayan. Kitang-kita ang krus niyon na tuwing sumasapit ang ala-sais ng gabi ay nagliliwanag ang krus niyon kasabay ng pagtunog ng kampana. N
apapansin niya na madasalin ang pamilya ni Moonshine, sa pananatili niya sa tahanan ng mga ito –mada
