Chapter • Twenty
Huminga ako ng malalim saka ko pinalis ang basa sa magkabila kong pisngi. Nilabanan ko ang tingin niya. Hindi ko alam kung paano ko nagawang sagutin siya gamit ang isip ko. Klaus never taught me how to use it. Siguro ay dahil sa matindi kong emosyon. I felt something inside me. Pakiramdam ko kapag hindi ako kumilos, mawawalan ako ng hininga.
"I will never runaway like a coward. Hindi ako tutulad sayo. I know we have something and I'm gonna fight for that." Untag ko sa aking isip.
Kitang-kita ko ang pagdilim ng kanyang ekspresyon lalo na nang magsimula akong maglakad papasok at nilampasan sila na parang walang nangyari. I felt Kyran's sharp gaze at me. I no longer give a damn about it. The chase will never be over until he finally surrender. Hindi na lang ito para sa hil
