Chapter • Thirteen
Hinayaan ko ang sarili kong mailabas lahat ng hinanakit ko. Gusto kong makita niya 'yon. Sa unang pagkakatain gusto kong may makakita ng kahinaan ko. Na hindi lahat kaya ko. Na nasasaktan pa rin ako. Hindi ko alam kung bakit ganito ang epekto ng simpleng pagtaboy niya sa akin. Ang alam ko lang, masyadong masakit.
Inalis ko ang kamay niyang nakahawak sa akin saka ko siya tinalikuran. Kailangan pagkatapos kong ilabas 'to, gawin ko na ang gusto niya. Iyon na nga siguro ang dapat.
Pinalis ko ang luha sa magkabila kong pisngi saka ako huminga ng malalim. "S-Sige. 'Yan ang gusto mo 'di ba? Ibibigay ko na."
Hindi siya kaagad kumibo. Mayamaya ay narinig ko ang marahas niyang pagpapakawala ng buntong hininga.
"This is for the both of us. Some people are better apart, Shann
