Dominica's POV
Hindi ko alam... kung ilang minuto, oras na ako naririto sa kwartong ito. Hindi ko din alam kung ilang patak ng luha na ang tumulo sa aking mga mata. Pero ito at nakaupo pa rin ako sa isang tabi at walang planong lumabas sa silid na kinaroroonan ko habang yakap yakap ko lamang ang aking mga tuhod --para akong nakakulong sa isang rehas ng kawalan.
I can't feel anything, I feel numb all over my body, I can't move... my heart and mind are already shutdown --para akong walang buhay --a human vegetable... parang nanumbalik ako sa limang taong gulang na ako. But then I can hear a voice in my mind shouting, "I want to be release!" --Yeah, I want to be release from this misery I am feeling, right now.
Can someone help me?
Help me please...
I also want to be save...
****
Greta
