Kahit anong salita ko, pagsipa ko sakanya, at pagtataboy --mukhang hindi iyon iniintindi ni Sandro, he keeps on getting closer to me... kaunti na lang at magdadampi na ang labi nya sa labi ko. But I just stay still, hindi ko iniiwas ang mukha ko sa kanya, nakatingin lang din ako sa mukha nyang unti-unting lumalapit sa akin.
Ayaw ko kasing isipin nyang apektado pa rin ako sa kanyang presensya.
Pero damn! para naman akong nahihipnotismo sa mga tinging ipinupukol nya sa akin, those deep blue eyes --na sobrang familiar pa rin sa akin. Lalo na at sa halos dalawang taong pagtatago at paglayo ko sa buhay nya ay never akong nilubayan ng mga matang iyan --cause its always part of my dreams at lagi din itong nasasagi sa aking isipan. Lalo na at nakuha ito ng mga anak ko.
Narinig ko na lang ang pa
