Sa bawat araw na nagdaan, magkahalong saya at lungkot ang nadarama ni Ara. Masaya dahil finally, makakapagtrabaho na siya at umaasang makakabawi sa lahat ng kanilang mga pagkakautang. Ngunit naroon din ang lungkot kapag naaalalang maiiwan niya ang kanyang mag-ama at hindi na niya ito mayayakap at mahahalikan kung kailan niya gusto. Hindi pa man siya nakakaalis ngunit pinanghihinaan siya ng loob. Buo ang kanyang desisyon na umalis ngunit mahirap kalaban ang sakit at lungkot sa isiping maiiwan mo ang mga taong mahal mo. Na gustuhin mo mang puntahan at pasyalan ay hindi maaari. Sana nga lang ay makayanan niya ang malayo sa mga ito.
Pagod na pagod siya nang araw na iyon dahil sa pag-aayos ng kanyang mga kakailanganing papel para tuluyan ng makalipad papuntang Dubai. In just a matter of less
