RAYMOND [M2M]

KABANATA 2: Barakong Ama

Warning: Contains matured scenes and word courses that are not suitable for young audiences under 18 of age below.

---

Kasalukuyang nakapukos ang buong atensyon ni Raymond sa daan habang minamaneho niya ang sasakyan kasama na roon ang tatlong pasaherong nakalulan ngayon sa kaniyang taxi.

Kapansin-pansin ang pagbakat ng bawat sulok ng mga muscle niya sa katawan satuwing pinipihit niya ang manibela ng sasakyan, dahilan upang umagaw iyon ng atensyon sa tatlong pasaherong kanina pa nakamasid ng mataimtim sa kaniya.

Sa edad na trenta'y otso ay masasabing nasa rurok na ng di-matatawarang katikasan at kakisigan ang kawatan ni Raymond. Paano ba naman bata palang ay batak na siya sa mabibigat na gawain at trabaho kaya naman ganon na lamang katikas ang kaniyang pangangatawan.

Ang kaniyang mga balikat at dibdib na kung saan ay tibuan ng maninipis na balahibo ay pinalapad at pinatatag ng mga taong ginugol sa pagbabanat buto. Ang kaniyang mga braso ay namumutok sa naglalakihang mga muscle na animo'y masasarap na tinapay.

Ang kaniyang tiyan naman ay tila hinulmahan ng mga pandesal. Idagdag mo pa ang kulay moreno niyang balat. Isa ito sa dahilan kung bakit maraming mga kababaehan at binabae ang nahuhumaling sa kaniya.

Noong binata pa lamang siya ay maraming ng mga kababaehan ang naghahabol sa kaniya pati na rin ang mga bakla na palaging nagpaparamdam at nagpapapansin sa kaniya.

Kakaiba ang tingin ng mga ito habang pinagmamasdan siya, tipong halos tumulo na ang laway kapag tinitigan siya ng mga bakla animo'y mga nakawalang hayop na tila handa siyang lapain.

Dahil sa kagandahang lalaki at pagiging barako ni Raymond kaya naman siya ang palaging sentro at pinagkakainteresan ng mga bakla sa kanilang lugar. Marami ding mga babae ang nagnanais na mapikot siya upang maging kabiyak at maging asawa lamang ng mga ito.

Paano ba naman kasi lahat ng mga katangiang hinahanap hanap ng isang babae sa isang lalaki ay nasa kaniya na kaya naman hindi niya masisisi ang sarili kung marami nga ang maghahabol sa kaniya.

Ngunit sa dinadami-rami ng mga babaeng nakasalamuha at nakita ni Raymond sa mundo isang babae lamang ang tanging nagpapatibok at bumihag ng kaniyang puso at iyon ay walang iba kundi ang namayapa niyang asawa na si Melissa.

Tandang-tanda pa niya kung paano niya ito niligawan noon. Gumuwa pa siya ng iba't-ibang estratihiya upang mapansin lamang siya nito. Dahil nakikita naman nito ang pagiging totoo at pagiging responsable niyang tao at matiyaga niyang panliligaw rito kung kaya't unti-unti ay nahulog din ang loob nito sa kaniya. Ilang buwan pa ang panliligaw niya rito ay sinagot din siya nito.

Naging masaya si Raymond sa piling ng pinakasalang asawa kahit na simple lamang ang kanilang pamumuhay ngunit puno naman iyon ng walang kapantay na ligaya at pagmamahalan. Mas lalo pa ngang nadagdagan iyon ng malaman niyang buntis ang kaniyang misis.

Labis-labis na saya ang naramdaman niya noong panahong iyon dahil sa biyayang dumating sa kaniyang buhay. Wala silang naging problema kung pinansyal ang pag-uusapan sapagka’t may maayos at marangal na trabaho naman si Raymond. Minsan lang din silang mag-away na mag-asawa at kung mag-aaway ma'y agad din namang magkakaayos.

Sa kanilang dalawa si Raymond ang unang nagpapakumbaba kapag nag-aaway sila. Hindi niya hinahayaan na mapabukas pa ang kanilang alitan at tampuhan. Dahil doon kaya't mas nagiging matatag pa ang pagsasama nilang dalawa, ngunit ang lahat ng iyon ay biglang nagbago noong mamatay ang pinakamamahal niyang asawa.

Sobrang sakit at pagdadalamhati ang naranasan niya ng mga panahong iyon. Tila sinumpa at pinagsasakluban siya ng langit at lupa dahil sa matinding kalungkutan.

Subalit gayon ma'y nakayanan ni Raymond ang lahat ng iyon sa tulong na rin ng kakumpare niyang si Albert at nag-iisa niyang anak na si Renz. Habang lumaki ito ay napapansin niya ang pagiging responsable at pagiging independente nito.

Ang anak niya ang nagbigay sa kaniya ng lakas upang bumangon at magpatuloy pa sakabila ng nangyari sa pamilyang binubuo pa lamang niya.

Mahal na mahal ni Raymond ang anak niyang si Renz at tanggap niya ang pagiging bakla nito. Noon pa ma'y napapansin na niya ang pagiging malabot nito lalong lalo na kung ito'y magsalita at kumilos. Subalit imbes na desiplenahin niya ito upang maging tuwid na lalaki ay hindi niya ginawa sapagka’t alam niyang doon sasaya ang kaisa-isa niyang anak.

Kahit ano pa ito at sino pa ito ay tatanggapin niya ito ng buong-buo dahil ito na lamang ang nag-iisang kayamanan niya sa mundo na iniwan ng namayapa at pinakamamahal niyang asawa.

“Saan banda kita ibababa, ma'am?” usisa ni Raymond sa pasahero niya.

“Deretso ka lang sandali tapos... diyan. Ihinto mo lang diyan sa tapat ng gusaling iyan Raymond... ” malanding saad naman ng babae. May pakagat-kagat pa ito sa labi habang nakatitig sa kaniya.

Magkatabi silang dalawa nito dahil sa front seat nito naisipang umupo. Tinanong pa nga ng malanding babae ang pangalan niya kanina kung kaya't alam na ito ng babae. Ngayon nga ay bigay todo ito kung maglandi sa kaniya.

Sobrang daldal din ng babae at kung anu-ano nalang ang binibida upang makausap lamang siya. Dahil magalang siya sa lahat ng nagiging pasahero niya kaya't sinagot at sinasabayan niya rin ito.

“Nandito na po tayo ma'am.” magalang na tugon ni Raymond habang dahan-dahan niyang hininto ang taxi sa harap ng isang motel.

“Salamat Raymond, ha? Dahil pogi ka naman kaya dadagdagan ko na ang ibabayad ko sayo.” pahayag ng malanding babae sabay himas sa naglalakihan at nagpuputukan niyang mga braso.

Hinayaan niya ang ginawang iyon ng babae. Kilala niya kasi ang mga ganitong uri. Mga uri ng babaeng naghahanap ng laman at uhaw na uhaw sa init ng pakikipagtalik. Sa binabaan palang nitong motel ay nahuluan niya agad ang trabaho nito.

Hindi na bago kay Raymond ang ganitong klaseng senaryo dahil ilang besis narin naman niyang nakasalamuha ang ganitong klase ng mga babae. Sa katunayan nga'y maraming besis na siyang nakikipagtalik sa mga kagaya nito magmula noong mamatay ang kaniyang asawa.

Dala na rin marahil na isa lamang siyang lalaki at may pangangailangan ding sekswal kaya naman sa ganitong uri ng babae niya inilalabas ang naiipon niyang libog sa katawan.

Napatingin siya sa babae. Pansin na pansin niya kaagad ang mukha nitong puno ng kalorete at pati na ang suot nitong damit na sobrang laswa kung tignan tipong halos makita na ang maseselang bahagi ng katawan sa nagsusuot. Hindi niya itatangging kanina pa siya nag-iinit rito dala na rin ng mga kalaswaan at kahalayang pinagsasabi nito kanina kaya naman nakaramdam siya ng ibayong init.

Hindi man pasok sa panlasa niya ang babaeng kausap at kaharap niya ngayon ngunit sapat narin iyon upang maibsan ang init ng kaniyang katawan. Lalo pa't dalawang linggo din magmula noong huling kantot at pagpapalabas niya.

“Maraming salamat, ma'am. Malaking tulong na rin ito para pandagdag gastusin sa bahay.” ang pasalamat ni Raymond sa babae.

“Walang anuman pogi, kung walang lang talaga akong kliyente ngayon... naku baka kanina pa kita pinakpak. Sige na bababa na ako.” walang prenong sambit ng babae sa kaniya at bulgaran pang hinimas-himas ang gitnang bahagi ng kaniyang katawan bago bumaba at tuluyang pumasok sa motel.

Napailing na lamang ang barakong ama dahil sa ginawa nito. Alam niyang naririnig ng dalawa niyang pasahero ang usapan nila ng bayarang babae kanina, lalong-lalo na ang bulgarang panghihimas nito sa kaniyang kaumbukan. Ngunit gayon man wala siyang narinig na maski-isang salita o tinig galing sa dalawa niyang pasahero na nakaupo lamang sa bandang likod ng minamaneho niyang taxi.

Agad binuhay ni Raymond ang makina ng sasakyan ng tuluyang makaalis ang babae. Nagpatuloy siya sa pagmamaneho upang ihatid ang dalawa pa niyang pasahero. Ilang minuto pa ang lumipas ay biglang nagsalita ang dalagang babae.

“Kuya, doon lamang ako sa tapat ng ospital...” sambit nito.

Napatingin si Raymond sa salamin na nasa itaas lamang ng wind shield ng kaniyang taxi. Mula roon ay napagmasdan niya ang repleksyon ng dalaga. Ngayon niya lang pansin at napagtantong nurse pala ito. Agad niyang minaobra ang sasakyan papunta sa ospital na sinabi ng dalagitang nurse. Makailang saglit pa ang lumipas ay agad nilang narating ito.

“Nandito na tayo miss.” pagbibigay alam niya rito.

“Ito ang bayad ko kuya, salamat.” sabi ng nurse sa kaniya sabay abot ng pamasahe nito.

Pansin ni Raymond na kakaiba ang titig ng dalagitang nurse sa kaniya. Kanina pa niya iyon napapansin mula noong sumakay ito sa pampasahero niyang taxi. Hindi na nga niya mabilang kung ilang besis ng nagtama ang paningin nilang dalawa sa salamin.

Dahil nagmamaneho siya kaya't mas itinuon niya ang buo niyang atensyon sa daan, ngunit sa tuwing binabalik niya ang paningin niya roon ay nakamasid na ang nurse sa kaniya. Tila ba kanina pa siya pinagmamasdan nito habang nagmamaneho siya. Dahil sa ginawang iyon ng dalagita kaya naman mas lalong umusbong init na nagmumula sa kaniyang katawan lalo pa't nakikita niyang may ibang ibig iparating ang bawat titig nito. Agad niyang inabot ang bayad at kasabay ng pagkuha niya rito ay hindi sinasadyang magdampi ang kamay nilang dalawa sanhi upang kumislot bigla ang naninigas niyang pagkalalake.

‘Potangina!’

Hindi maiwasang mapamura si Raymond dahil sa kakaibang kuryenteng bumabalot sa pagdampi lamang ng mga kamay nila, ngunit sakabila ng nakakadarang na init na naramdaman niya ay mas pili niyang pakalmahin ang kaniyang sarili. Inaamin niyang malibong siyang tao pero ni-minsan ay hindi siya nang bastos ng babae kahit na nagpapakita pa ito sa kaniya ng motibo.

Lumabas agad ang nurse sa pampasahero niyang taxi. Tumitig pa ito sa kaniya bago pumasok sa pinagtatrabahuang ospital. Napabuntong hininga na lamang siya ng malalim dahil sa init na iniwan nito sa kaniyang katawan.

‘Tangina, kung minamalas ka nga naman dito pa talaga ako dinatnan ng matinding libog!’

Bubuhayin na sana niya ang makina ng sasakyan pero laking gulat niya ng biglang bumaba ang kahuli-hulian niyang pasahero. Lumabas ito at tumabi sa kaniya.

“Dito nalang ako uupo, kuya. Wala kasi akong kasama roon sa likod.” pahayag nito.

“Ikaw bahala sir, kung saan ka mas komportable” ganti naman niya.

Sinuri ni Raymond ang huli niyang pasahero. Tantya niya ay kaedaran lamang ito ng kaniyang anak. Masasabi niya ding hindi ito tunay na lalaki base narin sa kilos at pananalita nito. Hindi man nito aaminin ay alam niyang bakla ito.

“Saan kita ihahatid, sir?” usisa ni Raymond.

“Sa Airstar subdivision po, kuya. Malapit lamang iyon sa Avenue street.” ganti naman ng pasahero.

Pinatakbo niya ang sasakyan sa nasabing address. Medyo malayo-layo iyon kaya't matagal-tagalan silang makakarating.

Habang nasa kalagitnaan siya ng pagmamaneho ay pansin na pansin niya ang palihim na pagsuyod nito sa kaniyang katawan. Hinayaan niya na lamang ito at hindi na sinita pa.

Sanay narin naman kasi siyang pagpipyestahan ng mga matang may matinding lihim na pantasya sa kaniya. Katulad na rin ng baklang pasahero niya ngayon.

Trenta minutos ang lumipas. Medyo malayo-layo na rin ang nalakbay ng kotseng minamaneho niya. Walang nagsalita o umiimik sa kanilang dalawa sa loob ng trenta minutos na iyon. Ayaw rin namang mauna ni Raymond na basagin ang katahimikan. Isa pa wala sa ugali niya ang gumawa ng unang hakbang kaya pinapakiramdaman na lamang niya ito.

Lumipas pa ang apat-napung minuto ay patuloy pa rin si Raymond sa pagmamaneho. Patuloy din ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Tanging tunog lamang ng makina ang naririnig nilang dalawa at mga kasabayang kotse.

Hanggang sa umabot na nga sa puntong hindi na makatiis pa ang bakla niyang pasahero kaya’t ito na mismo ang gumawa ng hakbang at bumasag sa katahimikan.

“Ahemmm...” tikhim ng bakla. “H-hi po, kuya.” dagadag pa nito.

Napalingon si Raymond sa bakla ngunit saglit lamang iyon dahil agad din naman niyang ibinalik ang mga mata sa daan at nagpukos muli sa pagmamaneho.

“Ang laki-laki naman ng katawan mo kuya at grabe putok na putok pa iyang mga braso mo, oh. Parang braso ni Machete. Nagmomodel ka ba o nag-aartista? pogi mo kasi kuya, eh.” puri nito sa kaniya na siya namang hambog na nginisihan lamang ni Raymond.

“Anong pangalan mo kuya?” interesadong usisa ng bakla kay Raymond.

“Raymond.” maikling sagot naman niya rito.

“Raymond?... naku bagay na bagay sayo ang pangalan mo kuya. Pogi rin gaya mo.” nakangiting papuri nito.

“Hhmm, ganon na ba kapogi ngayon ang pangalan ko?” tugon ni Raymond. Napangisi siya hindi dahil sa mga papuri nito sa kaniya kundi dahil alam niyang may lihim na motibo ang bakla kaya siya nito binubola.

“Oo, naman. At saka hindi lang pangalan mo ang pogi sayo dahil pati na rin iyang katawan mo. Bruskong brusko at barakong barako, daddy na daddy type kumbaga. Rawwwrrr...” sabay iminustra pa ng bakla ang mga kamay at daliri sa ere at tila ginaya ang kamay ng leon.

Mahinang napahalakhak si Raymond dahil sa inusal na iyon ng bakla. Hindi niya masisisi ang bakla kung sasabihin nito ang mga katagang iyon. Totoo naman kasi ang sinabi nito. Tatay na tatay naman talaga ang datingan niya pero hindi mapagkakailang isa iyon sa nagpapadagdag ng karisma at kapogian ni Raymond

“Lokong kang bata ka. Bubulahin mo pa ako.” ngiti-ngiting napausal si Raymond sa sinabi ng bakla habang nakatutok ang tingin sa daan at patuloy na nagmamaneho.

“Hindi, ah. Totoo kaya iyong sinasabi ko sayo. Sobrang pogi mo kaya, tsaka matipuno pa ang katawan at maskulado na parang si ano ba... si Macheteng barako. At kung sakaling tatanungin man ako kung anong klaseng pagkain kita maaaring ihambing para sa akin ay hotdog ka kuya kasi masarap kang kainin, ngunguya-nguyain at namnamin, ayyieee...” baklang bakla na pagkakasabi nito at napahagikhik pa sa bandang huli. Hindi niya alam kung kinikilig ba ito dahil sa kaniya o dahil sa pagkaing sinasabi nito. Napailing na lamang siya sa kapilyuhan ng bakla.

“Talaga ba?”

“Oo naman, no. At tsaka swerte rin siguro ng mga babae mo kuya ano?” paguumpisa naman nito.

“Hmm, bakit mo naman nasabi bata?” usisa ni Raymond.

“Dahil nga gwapo ka at matipuno pa ang katawan, halerrr.” sabay paypay ng mga kamay nito sa mukha “At tsaka sabi pa doon sa nabasa kong site, kapag daw ang lalaki ay matipuno ang pangangatawan magaling raw ito magromansa sa kama. Ikaw kuya, magaling ka bang magromansa?... ” dagdag pa nito.

Natawa ng mahina si Raymond. Nahulaan na niya kaagad kung saan papatungo ang usapan nila ng bakla. Tama nga ang nasaisip niya kanina na may lihim na motibo ito sa kaniya.

“Sobra pa roon bata. Sa sobrang galing ko nga'y halos hindi na makalakad ang mga babaeng naikama ko kinabukasan.” maangas na sagot ni Raymond sa bakla. Sinasabayan niya lamang ang kapilyuhan nito.

“Talaga kuya. Kung ganon... pwede ko bang masubukan iyang romansa mo. Pwede mo rin bang gawin sakin ang ginawa mo sa mga babaeng naikama mo?... Hmmm... kuuuyaaaa...” mahalay na saad ng bakla sabay walang pag-aalinlangang hinawakan at himas-himas ang malalaking hita ng maskuladong taxi driver.

Lakas loob na ginawa ng bakla ang kahalayang iyon sa maskuladong taxi driver kahit malaki ang posibilidad na mabugbog siya nito dahil sa ginawa niya.

Ngunit alam niyang malabong mangyari na sasaktan siya nito dahil mula pa kanina bago pa man bumaba ang dalawang babae ay napansin niyang kanina pa nalilibugan at nag-iinit ang maskuladong barako base na rin sa ekspresyong nakita niya sa mukha nito. Hindi mapagkakaila iyon lalong lalo na ang tarugo nitong bakat na bakat sa luma nitong pantalon kaya naman hindi siya natatakot na pagsasamantalahan ang barakong taxi driver.

At isa pa balak niyang palibugin at painitin pa ito ng husto upang sa ganong paraan ay madali na lamang itong magpaubaya sa kaniya at magawa ang bagay na binabalak niya sa barakong nakahain ngayon sa kaniyang harapan.

Kumpyansa siyang magagawa niya iyon sapagkat wala pang maski isang lalaki ang nakatanggi at nakatakas sa kakaibang estilo ng kaniyang pamamaraan sa pagpapalibog. Maging ang barakong katabi niya ngayon na may maskulado at matipunong pangangatawan ay hinding-hindi makakaligtas sa bitag at patibong na inihahanda niya para rito.

Itutuloy . . . . .