Miss Tough meets Devon

chapter 13.

"Maupo ka."

Sabay turo ni Rebeca sa couch na nasa gilid.

"First magka liwanagan muna nga tayo. Una,

ayokong binabastos ako."

Nangunot ang noo nito sa sinabi niya.

"Stop treating me like one of your

bitches!We're doing business here.Stop

playing games.Huwag mong dalhin dito ang

kabastusan mo.

Kung sanay ang iba sa ugaling mayroon ka,

pwes spare me.I don't mixed business with

pleassure and I don't play your games."

"Ok"

Seryosong sagot nito.

"And pls stop calling me Rebeca,call me Miss

Rallios."

"And I want it 'Rebeca'.Take it or leave it.

What's the big deal calling your name in the

first place?"

"Mayroon kang Rules,mayron din ako at kung

sa palagay mo ay ikaw lang ang masusunod?

Well the deal is off!"

Matapang na sagot ng lalaki sa kanya na ikinag

gulat ni Rebeca.

"You don't know what your'e talking about

young man.

Malaki ang magiging pakinabang mo

dito.Hindi ito barya barya lang.

Bibilang ka ng ilang taon bago ka magkaron

ng malaking sáhod na tulad nito!

Tinitigan siya nito

"Rebeca, Rebeca, Rebeca.Kahit ibigay mo

sakin lahat ng kayamanan mo ay hindi ko

tatanggapin kung pasusunurin mo lang ako

na parang aso.Kung hindi mo matatanggap

ang mga kondisyones ko, ngayon palang

sinasabi ko sa'yong maghanap ka na ng

ipapalit sakin.

Sabay tayo sa kinauupuan ng lalaki.

Aalis na sana ang lalaki, Nang kusang nagsalita

ang kanyang bibig na para bang may sariling i

sip.

"Ok, your conditions?"

Napangisi ito.

"First, don't u ever call me young man, young

man.It gives me shivers when it comes from

you.2nd, don't act like I'm going to rape

you.Huwag mo kong ituring na parang may

nakakahawang sakit, dahil hindi ako ung tipo

ng namimilit3rd,stop degrading me.

That's it."

"Noted."She replied.

"I would like to add.In the meantime.No

Women pls!,"Tumango ito.

"Ipadadala ko sa iyo ang kopya ng kontratang

may pirma ko bukas na bukas din."sabi parin

ni Rebeca.Nang nakaalis na ang lalaki'y,

saka niya pinatakas ang kanyang hininga.

Kapag talaga kasama niya ito ay parang laging

hindi siya makahinga. "That man

whore!."Mukhang mahihirapan siya sa isang

ito.Ano kaya kung hindi na niya ituloy ang

binabalak?0 sa iba nalang niya iaalok?Mukha-

ng hindi mapagkakatiwalaan ang lalaki.Duda

siya kung talaga bang kaya nito?Nagsisisi siya

kung bakit hindi muna siya nagpa imbestiga.

Tama bang nagtiwala siya rito kahit hindi niya

ito masyadong kilala?Ngayon lamang siya

nasira sa diskarte.Dati rati'y kinikilatis niya

munang mabuti ang isang tao bago niya

pagkatiwalaan.Hindi niya alam kung nasaan

naroon ng mga panahon na iyon.Ang kanyang

isip.Masyado kasi siyang naging abala sa ilang

mga bagay at ito ang isa sa kanyang mga

nakaligtaan.Ngunit bukod rito sino ang magpa

pahinuhod sa kanyang walang utang na loob

na kapatid?Kaya nga ba itong lalaki na ito ang

kanyang napili dahil malakas ang kutob niyang

malaki ang potensiyal nito.Knowing her sister?

Hindi ito katulad ng iba na madaling ibagsak.

Marami rin itong kakilala na maiümpluwen-

siyang tao.

Pag gising ni Rebeca kinaumagahan ay nag

almusal kaagad siya.Binuksan niya ang kanya

ng cellpone at

tiningnan ang ilang missed calls. Nakita niya

rin ang ilang mensahe at nagulat siya sa men-

sa he ng nabasa niya."Good morning honey.

Have you eaten?I miss you!Did you miss me

too?"Maagang nasira ang araw niya,dahil wala-

ng dilit iba ang nagpadala nito ay ang lalaking

makulit pa sa bata.Paanong nalaman nito ang

numero ng cellphone niya?Nauubos ang pasen

siyang idinelete niya ang mga messages nito

na tila nasa 20 beses yatang iminessage nito

iyon ng paulit ulit.

...

Nalula si Devon sa mga assets ng ama.Hindi

niya alam na ganito ito kayaman.Tulad ng

sinabi ng kanyang ina na talagang hindi lang

ito talagang mayaman kung hindi ubod ng

yaman.Para siyang nakakita ng white house sa

gitna ng golf course dahil sa laki ng bahay at

lawak ng lupain na kinatitirikan nito.Mga katu-

long na naghihintay sa labas ng tahanan ang

sumalubong sa kanila.Para siyang prinsipe na

niyuyukuran ng mga alipin sa isang palasyo.

Pilapila ang mga ito at naghihintay ng kanyang

pagpasok.Pagpasok niya sa loob ay higit siya

ng namangha dahil sa laki nito .Inilibot niya

ang kanyang paningin at halos maliyo siya sa

taas ng hagdan papunta sa ikalawang palapag

ng bahay.Yari sa makapal at makintab na kulay

black na granite ang sahig.Mula sa ibaba

papunta sa hagdan ang carpet na gawa sa

balahibo ng hayop ang nagsisilbing tapakan sa

pinakagitna.Lahat ng mga mamahaling kagami

tan ay naka kalat sa ibat ibang bahagi ng

buong kabahayan.Sa bawat sulok ay karangya-

an.Giniya siya ng kanyang ama sa mga nakasa-

bit na mga gahiganteng painting na gawa ng

mga sikat na pintor mula paraw sa ibat ibang

panig ng daigdig.

"Hindi pa ba tayo kakain mahal?"

Boses ng kanyang ina na pinuna silang dalawa

dahil sa kaabalahan nilang mag ama."Ah,oo.ha

ha! Sa sobrang katuwaan ko sa aking anak ay

nakalimutan ko ang pinaka importante sa

lahat.Ang kumain."Nakangiti ang kanyang ama.

Sa hapag kainan ay nakahain ang masasarap at

ibat-ibang putahe na ang iba ay hindi niya

niya halos makilala. Kahit pa marami na siyang

nakasama na pawang mayayaman din ay iba

ito sa kanyang paningin.

"Masasarap lahat iyan anak at tiyak kong

magugustuhan mo.Sige kain na."Nang mapuna

nitong tinititigan niya muna ang pagkain.

Nag umpisa na siyang kumain at tulad ng

sinabi ng kanyang ama ay pawang walang

itulak kabigin ang mga ipinahanda nito.Sina-

mahan siya ng lalaki sa kanyang silid sa ita-

as.At pagkatapos ay saglit na muna itong

nagpaalam.Pagpasok niya ay dahan dahan

siyang umupo sa isang malaking kama na nasa

gitna ng ilid na malawak rin.Lumakad siya

malapit sa malaki at mahabang kurtina at mula

roon ay hindi parin natigil ang kanyang pagka-

mangha sa nakita.Mula ngayon ay wala ng

makapipigil sa kanyang mga nais.Hindi niya na

kailangang ipangalakal ang katawan para

lamang mabuhay ng marangya.Magagawa na

niya ang lahat ng taas noo at walang pinangi-

ngilagan Parang isang pelikulang nagbalik sa

kanyang ala-ala ang nakaraan.Ang unang

taong minsan ay minahal niya,pagkatapos ay

iniwan.Nang mga panahong pinagtatawanan

siya ng mga babae noon sa eskwelahan dahil

sa pangangahas niyang manligaw dahil narin

sa ang tanging baon niya sa araw araw kundi

itlog ay sardinas lang.Pudpod na ang kanyang

sapatos dahil sa wala siyang maipambili ng

bago.Madalas din siyang ibully ng mga kaklase

dahil bukod sa kapayatan ay lampa pa siya.

Kaya noong marunong na siyang dumiskarte

ay nagpalaki siya ng katawan sa gym.Kahit

malakas na ang kanyang dating noon pa man

ay tila natatakpan ito ng kahirapang nakadikit

sa kanyang pagkatao.Kahit alamn niyang

marami ang nagkakagusto sa kanya noon ay

nauudlot ang mga ito kapag nalamang wala

siyang sinabi.Pero kahit ganoon ay hindi niya

kahit kailan sinisi ang kanyang ina.Mahal na

mahal niya ito kaya nga buhat ng matuto siya

kung paano lumaban sa buhay ay nagkaroon

siya ng poot sa mga babaeng may mga

salapi dahil para sa kanya ay dapat lamang

itong paglaruan sa kanyang mga palad.

Pareparehas lamang ang mga ito.

Ngayon!. Ngayon lalo sila magsipagmalaki sa

kanya,tingnan niya ang galing ng mga ito.Sa

kapangyarihan at kayamanang kanyang

tatamasain.Sa ngayon ay magsisikap siyang

lalo sa buhay upang sa pamamagitan ng

kanyang mayamang ama at sa impluwensiya

nito ay makikilala siya. Hindi lang sa pagiging

anak ng mayaman kung hindi sa pamamagitan

ng kanyang diskarte at pagsisikap.Wala ng

babaeng makatatanggi lalo sa kanya ngayon,

lalo na sa kinalalagyan niya.Lahat ay luluhod

at magmamaka-awa mapansin niya lamang.

At humalakhak siya na ang sarili lamang ang

nakakarinig.