Miss Tough meets Devon

chapter 7.

"May kumakalat na balit ang kumpanya mo raw ay nagsisimula ng malugi.Ang materyales naggaga-ling sa kumpanya ay pinabab ang kalidad.Nag uusap usap sila laban sa iyo Rebeca.Alam mo naman ang balita mabilis kumalat iha, lalo na pag ito'y nakara-ting na sa mga investors .Lagi mong tatandaan na ang isang matatag na business ay saglit lang pabag-sakinsa isang iglap lang."Sabi pa nito.

"Thanks for your consern Mr.choi,Talagang maasahan kita"

"Wala namang ibang magtutulungaan kundi tayo tayo rin.As always, I have faith in you iha"Nakangiti-ting sabi nito sa kanya.

"Sa malaot madali ay malalaman ko rin po kung sino ang may kagagawan nito."

"I know that.Sabihin mo lang kapag kailangan mo ang tulong ko."Pagtitiyak nito sa kanya.Tumango lang siya sa sinabi nito.

...

Kanina pa nauubusan ng pasensiya si Devon sa sa paghihintay sa babaeng dalawang oras na yatang nag aayos ng kanyang sarili sa itaas ng mala palas-yong bahay na ito.Kahit saan idako ang kanyang paningi ay masasabing larawan ng karangyaan.Hindi na siya nakapaghintay at umalis na siya sa lugar na 'yon. Wala sa bokabolaryo ng isang Devon ang mag-hintay para lamang sa isang babae.Nang maalala niya ang kaninang babae ay parang pamilyar sa kanya ito.Hind niya lang matukoy kung saan at kailan?Sa ngayon ay naisipan niya na umuwi na mu-na sa kanyang ina dahil medyo matagal tagal na sil-ang hindi nagkikita nito at pihadong matutuwa ito pag nakita siya.Tama ang kanyang hinala ng nakauwi na siya sa wakas sa kanila."O anak iho!Salamat sa Diyos at naisipan mong umuwi?Saan kaba nagpu-punta nitong mga nakakaraan?Kamusta naman ang trabaho?Busy ba palagi ang gwapo kong unico iho at hindi na nabibisita ang kanyang ina?"May pagdaram-dam na wika nito sa kanya.Nangiti siya bigla."Kaya mahal na mahal ko kayo 'nay eh"Sabay yakap dito ng binata.E ikaw naman kasing bata ka bakit bahhh,di ka pa kasi mag asawa?Aba'y nasa edad kana ah?Para naman may naiiwan at nakakausap ako dito sa bahay kahit wala ka.Ako lang mag isa lagi dito sa malaking bahay na ito anak.wala man lamang nagtatakbuhang mga maingaydito,kailan ba darating yon iho!?"

"Ang inay,alam n'yo namang nagpapayaman pa ang anak niyong pogi."

"Aba'y dali dalian mo't hindi kana bumabata. Kai-lan mo pa ako bibigyan ng apo?Kapag nakahiga nako sa malalim na lupa?"

"Ang inay'wag nga kayong magsalita ng ganyan, mahabang mahaba papo ang pagsasamahan natin.At darating din ako sa ganyan.Hindi pa nga lang sa ngay -on.Siya nga pala 'nay marami po akong pasalubong sa inyo.Kayo napo ang bahalang magdischarge niya-ng mga nasa bag."

"O siya sige anak magpahinga ka na muna.Muk-hang malayo pa ang pinanggalingan mo."Dinampian niya ng munting halik sa pisngi ang ina at napangiti ito.Habang nag sho shower ang binata'y bigla na lamang kanyang isipp ang mga nagdaang gabi na laging umuukilkil sa isip niya.Noong gabing iyon kung saan ay napagkamalan niyang isa sa mga baba -eng nahuhumaling sa kanya ang babaeng nakaula-yaw sa dilim.Mayroon itong pinakamalambot na labi na natikman niya.Ang amoy nitong parang kakaiba. Ahhhh, shea butter.Her own scent.Kakaiba ang dating sa kanya ng babaeng 'yon.Naramdaman niyang nag init siya at kaagad napadako ang tingin niya sa alaga.Nagtaka ang binata.Ganito naba siya kauhaw?Hindi naman siya nagpapabaya?Itinapat niya iyon sa dutsa ngunit talaga yatang...

Isip palang ay tinatablan na siya.Ano ba ang nangyayari sa kanya?Siguro'y dahil sa hindi niya ito natikman.Kung baga sä pagkain pinadilaan lang sa kanya.Tsk!Nakahiga na siya ng maisip niya ang plano kay Carla.Masyadong maarte ang babae sapalagay niya.Ang tanong sa Isip ay kung Sino ang babaeng nakusakay sa kotseng itim nuong umagang yon?Ngayon niya lang nakita ang laman ng kotseng itim.ito rin ba ang araw araw dumadaan?Na minsan ay sakay rin ng kotseng puti?.Dahil sa tuwing pupu-nta siya doon ay lagi nalang paalis ito.Hindi kaya!?Bigla siyang napabangon at napangisi.Lady Tough!Bakit di nga ba niya iyon natuklasan kaagad? Para siyang tangang hintay ng hintay sa butong lagi lang palang pakalat kalat sa tabi niya nuon palang Napa-ngisi sya sa natuklasan."found the JACKPOT!"Hindi muna siya pupunta roon kailangan niyang pag isipan muna ng mabuti ang mga gagawing hakbang kung paano ito kakagat sa pain niya.Kailangan niyang Mag-ingat sa mga kilos sapagkat ngayon lang niya napagtagni tagni ang mga pangyayari na ang babae ring 'yon ang nakakita sa kanya noong kasama niya ang isa sa mga parokyano niya."Tingnan mo nga naman ang pagkakataon?kapag nakulaan para sa iyo ang isang bagay ay hindi mo na kailaungang hanapin pa.Para itong isdang kakagat sa pain niya kapag nagkataon at walang kahirap hirap.Kailangan niya munang mag lie low nito ng wala sa oras.Magiging akin karin pasasaan ba?Kailangan ng isang maganda gandang tiyempo.Mukhang mapapasubo siya sa pag hinto muna panandalian sa pambababae niya.Mara-ming naglalaro sa kanyang isipan ng sandaling iyon. Sisiguraduhin niyang mahuhulog sa kanya ang dalaga at gagawin niya ang lahat upang mapasa kanya ito.Pagkatapos ay ito mismo ang magbibigay sa kanya ng malaking pera.Paiikutin niya ito sa Kanyang mga palad at pagsasawaan ang babae. Ipatitikim niya rito ang isang kakaibang karinyo.Ang karinyo brutal.Para siyang nasisiraan ng bait na tumawa ng walang tunog habang umaalog alog ang mga balikat. Pagkatapos ay binuksan ang laptop at sinimulang tumipa tipa,na ang layon ay malaman lahat ng tung-kol kay LT kung saan ito madalas at kung ano ano ang mga pinagkakaabalahan ng dalaga.Kakaiba ang pagkakataon ngayon.Ngayon lang siya parang nasabik sa balak niya dahil ito narin ang huli.Masuwerte ang dalaga dahil ito ang pinaka espesyal sa lahat ng naging trabaho niya.Pagkatapos niyang ubusin ang kayamanan nito ay lilipad sila ng kanyang ina papunta sa ibat ibang bansa at duon na niya paplanuhing magbagong buhay.Pagkatapos ay lumabas na siya ng kanyang silid."O anak bakit tumayo kana?Tapos kana bang magpahinga?"Saglit na napatingin ang kanyang ina sa ayos niya."Saan ka nanaman pupunta?"May pagdaramdam na maririnig mula sa tinig nito.Hinalikan niya kaagad ito sa noon. Dont worry ma!Babalik kaagad ako.May aasikasuhin lang ako sandali"Hindi na muna niya ginamit ang motor dahil may plano siyang bilhin.Bibili siya ng kotse at mga bagong damit.Bumili rin siya ng mga bagong sapatos at mga pabango.Nagpagupit din siya ng buhok.Nanghihinayang man sa hanggang balikat niyang nakapusod na buhok ay hinayaan na rin niya,para ito sa nalalapit niyang mga plano.Inabot na siya halos ng gabi ng matapos siya.Lahat ng mga babaeng nadadaanan niya ay hindi napigilang tingnan at lingunin siya.Bakit hindi lalo na ngayon na higit siyang makaagaw pansin dahil sa ayos. Nagmukha na siyang bussinesman.Sinong makapagsasabing isa siyang gigolo sa ayos niyang iyon ngayon?.

llang araw ng balisa si Rebeca.Hindi niya naman alam kung para saan iyon?.Para bang may mangyayaring hindi niya inaasahan.Hanggang ngayon ay iniisip niya parin ang tungkol sa mga panaginip.Panaginip na nasundan pa ng isa pa at isa pa.Halos paulit uit iba lang ang lokasyon ngunit pareparehas ng tinutumbok,puro balong malalalim at madidilim.Kung ano man iyon ay kailangan niyang maghanda.Ano man ang mangyari'y kailangan niyang maging matatag.Maraming tao ang umaasa sa kanya at walä siyang planong biguin ang mga ito.Hindi bat ilang institusyon at foundation narin ang kanyang naipatayo?.Kung sa ganang kanya naman ay kayang kaya niya kung tungkol sa trabaho ang paguusapan. Ngunit ano itong kanyang nararamdaman?Kakaiba ito sa lahat at hindi niya matiyak kung ano iyon. Kailangan niya pa kayang umupa ng manghuhula?Ngunit isa lang ang tiyak niya.Hindi siya naniniwala sa hula.Gusto niyang matawa sa sarili. Bakit ba isip pa siya ng isip?Kung sa palagay niya ay kaya nga niya iyon kahit hindi pa dumating ay ano ang ipag aalala niya?."Tama na nga!.Para siyang baliw na kinakausap ang sarili at nag aalala sa isang bagay na wala naman."