KALIA
Mauris is facing Fernan, her wrist cuffed, though her both feet are freed. I stare at the both of them even my eyes can take it anymore, it's not as clear as before. My body paralyzed, my eyeballs can view this circumstance between Fernan and Mauris.
“Hindi mo 'ko kilala, Miss Mauris para makapagsabi ka ng ganiyang pamimintang, wala kang sapat na pruweba para patunayang nandito nga ang hinahanap niya at pinadukot ko.” masakit sa tenga ang makarinig ng kasinungalingan lalo na at masyadong halata dahil napaka-sopistikado niya sa larangang iyon.
“I am not blaming you, I considered you as the suspect!” angil pa ni Mauris sa kaniya. Nakatayo, ngunit hindi dahil may lakas pa siya kundi ang paghawak sa kaniya ng lalaking sumakal sa kaniya kanina.
Nahihirapan ako, hindi ko maramdaman ang
