KALIA
Kumibot-kibot pa ang dulo ng labi ko, matagal ko siyang tinitigan—umaasang magbabago ang mga sinabi nito pero wala, nakatingin siya nang diretso at humihingi pa ng pasensiya.
Napahilamos ako sa mukha ko saka ako napa-upo. My knees startled as it release weakness through that word reprieve my actions onward. I yelp in sorrow and did not hold back my grief.
“K-Kalia... I-I didn't know... Ang a-akala ko kase m-may alam ka,” sinabayan niya pa 'ko sa pagkakasalampak sa lapag at inalo ang likod ko.
“I don't know..” nawawalang boses kong sambit habang paulit-ulit na imiiling na mabilis ko ring tinaggal ang shades sa ulo ko.
Napa-takip ito sa bibig at hinawakan nang marahan ang mga balikat ko, napayuko ako dahil tuluyang bumigay ang katawan ko.
I didn't know my father is still alive. I
