Effusive Desire

CHAPTER 16

KALIA

I open my eyes and wait for my vision be done. I stretch my arms from upper, side by side and consistently yawn. I figured out the place were not physically familiar but I think I never been here.

This is new, I develop another concept about this place. Malawak, malaki ang higaan at marang gawa sa mayayaman na materyales ang loob ng silid na'to.

My feet render a deep sound every steps occurred. I startled and manage to not show I'm inside the predator's house. Pumasok ang lalaking hindi ko makakalimutan ang itsura dahil ito ang una kong nakita bago ang iba.

“How's the sleep? breakfast is ready, come down and join the host.” the guy with a half masked of his side eyes down to his face, his dark expression did changed when his eyes comes with an end to mine. It meant to alter by his brows that were knitted.

“Can you tell me what's inside this place? And why I'm here?” mahina kong usal.

Tumalikod ito na akin namang sinundan, bawat hakbang nito ay nasisilayan ko ang maaliwalas at matahimik na kapaligiran. Para itong binasbasan na bawal pumasok ang mga mananakop at sakim sa ari-arian, dahil puro puno, huni ng mga ibon na lumilipad papa-himpapawid, habang natatakpan naman ng ulap ang larawan ng bundok. Para itong napakalapit dahil sa laki nito.

“This place runs by our Queen or so called the Empress, she needs to hold that and take over the another position which is for her Emperor,” kaswal nitong sabi. Parehong nasa likuran ang mga braso, alam kong kinaugalian nila iyon base sa suot nila.

“I-I don't understand, can you make it brief within the important description only?” I ventured as I turn my head from the right side and freely can see the water falls so clear. Napaka-linaw nito, maging ang tubig sa baba ay nakikita hanggang sa pinakababa.

May maliliit ring mga isda ang sinasaluhan ang malinaw na tubig sa pagkakabuhay. Napaka-ganda, gusto kong manirahan na lang dito. Walang problema, walang bagabag, pagka-kaba at sakit. Napaka-tahimik, payapa at ito ang siyang hangad ko. I desire a place like this, have a tranquility, constipated placed, friendly animals and the demeanor of people love to be on my side.

“Our Empress deflect your world' distinctness...she wants you to be here not to live but to share what's her arms can do. In short, gusto ka niyang mahasa. All of people around here knew about that concept and we all agreed, there's no problem can be increase, she's intelligent, more than smart than any. Dahil sa isang iglap lang pwede kang mapa-sailalim ng mga kamay niya,” Empress are not nothing. Kung nailukluk sila sa kanilang posisyon day dahil may kakayahan sila na sila lamang ang makakagawa, katulad ng sinasabi ng lalaking ito ngayon.

His masked hide his personality, it curved from his left eye as it avoid to hide it to. Ang tanging makikita ko lang sa kaniya ay ang kaliwang mata na nakalabas, at halos nakabalot na ito ng suot nitong maskara. Kulay abo ang mga mata nito habang ang pupil nito ay hindi ganoon kalaki at kaliit katulad ng mga nakikita kong normal na tao.

“We drop our desire, we hanged that side to obey our Empress and that's the right thing for now to do. Dahil walang kahit na sino ang nagtatangkang maglabag ng polisiyang itinatag at inilunsad kasama ang asawa nito—ang Emperor na hanggang ngayon ay kasalukuyan pa rin naming pinaghahanap ngunit sadiyang ang nasa kabilang linya ang humuhukay pailalim para hindi namin matunton,” taka akong napabaling sa kaniya at mariing napahawak sa kabilang braso ko na nagpabagal pa lalo ng paghakbang ko.

“The Emperor are missing?” naguguluhan kong tanong.

“For you to think that he must be missing but it is different for us. Hindi lang basta-basta mawawala sa amin ang pinaka-aalagaan naming Emperor kung mawawala lang siya ng walang nagagawa. He is the most skill among us here, the better one, have the ability no one hold,” he swerve his head to me before he take his eye off, then stop.

Napahugot ako ng malalim na hininga matapos kong makita ang mga kabahayan na malapit sa water falls, pero kung lalapitan ay malayo pa doon. Napamaang ako dahil sa mga kwento nito. It deviates my whole personification, it quake and return from subtle start.

“He is the emend from deficiency, the most highest rank among any. Even those lower case person desire to beat him if they got a chance but until now we're here, waiting for a right time. Ngayong nandito na ang isa pang babae ng Norte ay maaaring may ilalapag na plano ang Empress, ihanda mo ang sarili mo kung sakali,” what?! This is sucks!

“Hindi ko maunawaan, bakit kailangan nandito ako? 'yung kaibigan ko, nasaan siya? Ano bang meron dito at sa amin?” taka sat hindi mapakaling tanong ko sa kaniya.

He step forward together his smirk, I swear he is smirking because of the complexity of this concept. An opulent place but made me perplex, a fully intact living things can be needed for every people's pleasure tends to be full.

Para akong tangang naguguluhan ay nauto ng paligid bukod pa sa nilalaman ng mga salita nito, nagagandahan at naaliwalasan rin ako sa paligid nila.

Sumunod ako sa kaniya habang lipat-lipat ang tingin ko sa mga kabahayan. May mga taong nasa labas, may hawak na baliso, palaso, gauntlet, mga espada at mga iba't ibang klase ng baril.

“Why you?” balik nitong tanong at napatigil.

“That's why I'm asking you, don't asked me back if you don't know the certain answer. If you wants to let me know your assumption to me—I'm willing.” presumptuous can't heal me nor everything, it's inextricable for me to seek for answer alone.

“Look at your ability that only have. You have that kind strength. Ano sa tingin mo?” unti-unting binubuo ng isip ko ang kapirasong sinabi nito.

Mula sa kakayagang hindi ko akalaing may makakasilip non hanggang sa mga taglay na wirdong eksperimento. I love developing new fumes, devices, chips, fumes, solutions and reinvented many cases that only me can understand.

“Come in and see the Empress, let her drop all the files you need to make it short but understandable.” binuksan niya ang pinto sa may pader na parang lagusan. Pumasok ako kasunod nito, wala akong maramdamang panganib, parang ito ang napaka-ligtas na lugar para sa 'kin.

Nagpalitaw ang mga taong kanina lamang ay wala at yumukod. They are too pompous, their eyes should be equal as how their weapon ready to fight against the other to protect.

Hindi ko namalayan ang pagdami ng mga taong nakasuot na pandigmang mga damit. Kakaiba, halatang malalakas, nagsisigaw kung papaano nila handang isuko ang sarili para ma-protektahan ang kanilang pinuno.

“Call Red Joke, and tell him to be here right away.” rinig kong utos ng lalaking katabi ko sa nakaharap nitong lalaking may hawak pang baliso sa kamay, may kaunting dumi ang kasuotan nito ngunit malinis ang kabuoan.

“Prepare an espresso for our special guess, call the two Jacks and tell to talk to their alphas about the plan Empress's launched,” sabi pa ng lalaking nasa harapan sa mga natitira pang kalalakihan. Marahan ang pagsunod at maingat ang pagyuko nila bago nilisan ang lugar.

May mga babaeng tahimik, bukod tangi ngunit ang bungisngis nila ay hindi ganon nakakairita para pagbuntungan pero ang tsismosa nilang mga bibig ay hindi nakaligtas at nakalusot sa mga tenga ko.

Hinayaan kong tumagos iyon pero natigilan ng bumukas ang nasa harapang pinto. Sumunod lang ako sa lalaking papasok sa loob, buo ang loob nitong susunod ako sa kaniya at hindi maaalangang tumalikod.

I feel the excitement, I feel the anxious as my behalf but melting slowly because my sentiments diminish due to the quiescense.

“This is the Flash of Cards, that red one is the Joker and I'm the black one,” turo nito sa lalaking parang kalahati ng nawawala sa maskara nito ay nasa kaniya.

“They are the called Jack, this is the black and that one is the red.” he introduce these person. Wala akong makitang buong mukha sa kanila, pulos naka-suot ng maskara parang nabibigatan pa silang alisin iyon.

“We have our personnel, they're still in arena. They need a lot of practice before they'll bake,” I never asked but suffice for me to used as my sword. Dahil kahit na papaano ay may nalaman ako. Kakaiba ang mga tanawin, masyadong kakaiba—maging ang mga mata ko ay hindi pa rin makapaniwalang may ganitong lugar sa lupang kinatatayuan ko ngayon.

Tinanguan ko na lang sila at hindi na inabala pang ilahad ang kamay ko. If they brought me here, they knew me. According to this Black Joker beside me, most of their person around here knew me, existence.

“Why?” I whined, he smirk beneath the mask of deception but I knew he is.

Bago ito tumalikod ay tinitigan pa ako nito sa mga mata. Sumunod ako sa kaniya na parang iyon rin ang sinasabi ng dibdib ko na kailangan ko siyang sundan dahil siya ang nagdala sa akin dito, siya ang nadatnan ko mula ng magising ako kanina at siya rin ang makakapagpaliwanag sa mga lugar na nilalakaran namin.

Masyadong maganda rito. It is exquisite, too abundant that I'm hoping I can have this place for future. Bawat hakbang ko ay siya ring pag-yukod ng mga taong nadadaanan namin, ang bawat isa ay parang kilalang-kilala nila ako pero ang isip ko ay tila iba ang tinutukoy—nakakatiyak akong ang lalaking nasa harapan ko ang mas kilala dito dahil parang bisita lang akong naligaw dito.

“Archer, wait me here. I need to see the Majesty first,” Black Joker grunted as he wait for me after he twisted and push the door for me to let in.

Kanina pa may pintong nakaharang sa mga daraanan namin, hindi ba pwedeng minsanan na lang ang pagpunta namin sa destinasyon?

Matagal bago ako napahakbang kasama ito sa likuran ko. May babaeng nakaupo, hindi nakasuot ng mga nakasanayan kong damit na nakikita ko sa imahinasyon ko.

This is fancy but not for me to confer with. I bend my body when Black Joker used to be like it. Ngunit nabigla ako ng marinig ko ang pag-tili at tawa ng babaeng nasa harapan namin.

Agad kong itinuwid ang katawan at sunod na dumako ang tingin ko sa kaniya habang nakasalubong ang mga noo. Napatigil ito at itinuro ang nasa likuran namin upang doon ako mapaharap.

H-How come?..

“Your Majesty, our guess are now here.” Black Joker reverely plug in the respect towards the lady I am familiar with.

“Alcombey needs you, my Simoun.” makahulugang sambit pa nito. Naglakad-lakad ito habang magkahawak ang mga kamay sa isa't isa.

Umupo ito katabi ng babaeng kanina lang ay tili ang naririnig namin. Kasalukuyan na itong natahimik at napatutok ang tingin sa akin.

“I'm here because you sneak an opportunity,” lakas loob kong untag. Matuwid ang tingin ko sa kanila, nakatingin ng diretso, walang pangamba pero puno ng pag-asang masagot niya ang mga tanong ko.

“Precisely,” she stamped.

“Do I need to show you how my brain circulates, soak in this complex world of yours?” hindi rason, walang dahilan para iyan pa ang marinig ko, ang kailangan ko ay ang katotohanan kung bakit ako ngayon nandito.

“You're good,” simpleng pagbukas nito ng topic.

“I believe on you, I trust you. And we need you, Simoun. Ang mundong aming kinatatayuan ay hindi na ganon maganda, irrational for us but abstract for you to absorb. Hindi magandang dito tayo magkaroon ng pag-uusap,” agad kong narinig ang papalabas na mga yapak at ang pag-sara ng pinto.

“Hindi iyon sapat para kunin ako at dalhin dito. Wala kayong karapatang dukutin ako nang basta-basta. Problema niyo 'to at sa tingin ko, hindi na dapat kayo nag-sasali ng iba,” paliwanag ko ngunit nangunot ang kilay ng babaeng naka-mask ang kalating mukha.

Is this mascara island?

Kanina pa niya ako tinatawag ng Simoun?!

“Hindi nga sapat pero kung ikaw ang nasa kinatatayuan ko, maaaring iyan rin ang maisip mo. Labag dito ang mandamay dahil walang kinalaman ang mga taga-labas sa amin, at ikaw ang napili namin. Maaaring hindi ka pa sasang-ayon sa amin dahil wala ka pang alam sa kung ano'ng problema ang tinutukoy namin dahil ayaw ka muna naming pagmadaliin.” I sigh as I let out a massive glare after her.

“Hindi ako tanga para hayaan ang kung sino na gamitin ako!” inis pang sumbat ko at mariing napahakbang upang harapin ito.

“That's why we voted for you to come in because you're not numb and stupid. No one can fool you because you hold the main string, before them you made it first.” great!

“Your friend is there,” sunod pa nitong hayag.

Tumingin ito sa pinto kung saan siya kanina pumasok. She precedes it a steps before I could be able to thrust in and let my doubt sit first, because this is not a common, extinct that even me can defy over it.

Although, that Majesty of them intensely have a broad mind. Hindi ako makakuha ng tamang sagot! Tamad akong sumunod sa kaniya.

Napatingala ako dahil sa hanging sumalubong sa akin pagka-apak ko pang papalabas sa pintong iyon. Agad akong umapak sa unang baitang na hagdan pababa hanggang sa maabutan ko ang babaeng lunog ng lunok at inom ng inom.

“Kalia~” rinig kong tili nito at sunod na tumayo. Iniwan nito ang mga pagkaing kaharap at sinalubong ako ng mahigpit na yakap. Parang ito pa ang mas excited sa akin.

“T-Teka,” Hirap ko pang sambit bago ko naramdaman ang pag-aliwalas ng mga braso nito.

Kumawala ako at napaatras ng bahagya matapos mapansin ang nakangising lalaki kanina. Parang kilala niya kung papaano ang mga emosyon at reaksyon na pinapalabas namin.

They came to caught us and they made it. This is my responsibility for now, to be aware and find for a reason to not stop simping for this life.

Natigilan ako ng makita ko ang nakahapag na pagkain. Marami, halatang mayaman ngunit wala sa mga iyon ang natipuhan ko. Naglakad ako kasabay ni Mauris sa gabay ng carpet na nasa unahan. It ornate and it taught where the person should walk on.

“Ang sasarap ng pagkain, huwag ka ng maarte. Kung gusto mo magreklamo ka sa kanila,” kumunot ang noo ko ng maupo ito sa kaninang silyang kaniyang inuupuan.

“I know your favorite dish were not there. My mistake, nakalimutan ko. Ang sabi kasi sa amin ni Devil ay magluto kami ng pagkain, pero walang adobo.” nanlaki ang mga mata kong napabaling sa kaniya.

Papaanong nakilala niya ang Devil?!

“I am here not to eat, to ask and seek for your ethical answer.” your obligation to fill me with that and for me to comprehend with what's your word can fill me as for possible.

Tumaas ang tingin ko sa babaeng tingin ko ay may kinikilala pang mas mataas sa kaniya, bukod sa posisyon nitong nasa Empress ay bukod tangi ang kinikilala nito. That Devil, I'm wondering how that Devil empowered these person's mind and washed them out.

“We can have words after, lady. For now, you must need to eat,”

“Pero wala dito ang gusto kong kainin!” naiinis kong sambit at muling idinako ang tingin sa mga pagkain.

“Call the chefs and tell them to cook adobo with potato ang patatas,” impit pa akong napatawa dahil sa sinabi niyang iyon.

Walang pinag-kaiba ang potato at patatas dahil ang carrot ang nawala. Bakas ang confidence sa sarili nito habang binanggit iyon sa lalaking hinarap niya.

“Carrots, Empress. Ca-arrots,” the guy forefront of this Empress whined.

“Basta magluto kayo,” she ordered.

Mauris feel easy and nothing but to make herself fee at home here. Wala akong nakikitang kaba sa mga mata niya, patuloy lang ito sa pagkain, pagnguya at pagkuha pa ng kainin.

Paulit-ulit kahit pa hindi maubos ang mga nakahaing pagkain dahil may mga taong lumalapit upang palitan ang lalagyan ng may kaparehong laman.

The substance they pour to their dishes and foods are not extinct but naturally organic. Iniatras ko ang upuan sa harapan ni Mauris at doon umupo. Sinubukan kong ilapit ang maliit na mangkok sa harapan ko at kumuha ng tinidor bago tinusok ang baboy na kanina pa ako inaakit.

Hindi halatang naghahain sila ng ganitong mga pagkain. Napaka-laki ng lugar, ang dining area ay nasa gitna, may marmol na mga salmin ang nagsisilbi nilang bintana. At sa kisame ay may chandelier pang nakasabit, hindi iyon totoong chandelier pero ang bawat disenyo nito ay napupuno ng mala-krystal na kulay ng diyamante.

Too enticing for my eye that even me cannot feel the resistance in my system. I had to catch the view from this place because from the window, the water falls, skies with a nimbus covering the ray of sun and the birds flying so high to reach their flight.

Ilang minuto pa ang nakalipas bago naglapag ang mga intasan sa kusina. Agad kong inabot ang kanin ng hindi pinapansin ang kahit na sinong balakid sa pagkain ko, nagsandok ako at sabay na kinuha ang mangkok na may lamang adobo. Una kong kinuha ang mga taba, mga patatas at carrots bago ako nagbuhos ng sabaw sa ibabaw ng mainit na kanin.

“Aren't you going to join us?” I enquired but my eye focusing at my plates.

“You have to fill your stomach a food before we proceed on our next stage.” the Empress shared.

I hold the spoon with the fork as I starts to eat with enthralling simp upon the food served in front of me. Natapos kami ngunit kasunod ring iyon ay ang paglakad-lakad namin sa pasilyo. Hindi nakakasawa, nakakagalak at lubos na paghanga ang bumalot sa akin ngayon.

“Magsimula sa araw ng bukas, ikaw ay babangon para humawak ng nakatagalang armas, ikaw ang magsisilbing babaeng alas sa hukbong 'to.” buong loob na saad ng babaeng Empress sa harapan ko.

Wala akong makitang reaksyon, at ang boses nitong parang pamilyar sa akin. Hindi ako kumibo, I stand with her words. I heaved a deep and narrow sigh beneath the diction happened.