Pinindot ko ang doorbell ng makarating ako sa tamang numero ng hotel room ni Madame Lennie. She said she wanted to thank me for helping her in the past few days. Okay lang naman talaga sa akin yon, di naman pwedeng magpasalamat siya ng paulit ulit.
Pero hindi niya kasi ako tinigilan ng palabas na kami sa All mart ni Stephanie. Kaya wala na akong magagawa kundi ay pumayag na lang at here am I standing in front of her hotel room.
Ilang sandali lang ay bumukas ang pinto at nasilayan ko ang kanyang mukha na walang make up. Napanganga ako ng makitang kahit may sign of age na e, maganda at makinis pa rin talaga ang kanyang mukha. Marami talagang magagawa ang pera.
“Hija pasok ka.” saad nito at nilakihan ang bukas ng pinto.
Marahan akong tumango tsaka pumasok na nag-iingat, ayokong gumawa
