three

1602 Words
Chapter Three  [Michelle Mercado] "Where have you been?Akala ko magcha-charge ka sa 7/11?" he asked "Troy, I saw her,” mukhang nabahala siya sa reaction ko. Ibinaba niya muna si Emman mula sa pagkaka-karga at hinawakan ang magkabilang balikat ko. "Calm down. `Di pa 'to ang tamang oras para magkita kayo. Sa tension na pinapakita mo, it only proved na hindi ka pa ready. Relax, please. Nag-aalala ang mga bata sa'yo. Have some fun." He's right. Mukhang hindi pa nga ako ready. I need to clear my mind first. And when the time comes, mahaharap ko na siya at handa na akong itanong ang lahat, maging maayos lang ang lahat sa pamilya namin. —————★————— Days had passed, hindi ko pa rin makalimutan `yong encounter na `yon with my long lost sister. Sinabi ko rin kila Mama at Rachelle ang tungkol doon, at tulad ko, hindi nila alam ang gagawin regarding that. Tuesday, magkakaroo  ng faculty meeting ang school. According kay Troy, taon-taon daw ito isinasagawa ang pagkakaroon ng newsletter dito headed by the journalism club. At dahil daw isa ako sa mga bumubuo nang management, in fact, ang may-ari nito, kailangan ko raw mag-participate. At the end of the day, natapos din ang discussion about sa topic na ita-tackle doon and they decided na i-cover ang first year kong  pamamahala nang school. And who am I para tutulan `yon? I headed back to my office where my kids are waiting, pati pala si Troy, "Hi. I brought lunch," he kissed me at sinamahan na ko papasok, "Nauna nang kumain `yong dalawa kasi nagugutom na daw si Zach. And if you're looking for the little angel, kasama siya nila Mama saka Rachelle." "Oh? I see. What brings you here? Wala ka bang pasok mamaya?" "Half-day lang, besides, wala naman akong gaanong gagawin. Sinamahan ko papunta dito `yong photographer para sa school paper. Nag-iikot na siya sa buong campus. Let’s eat." Itinabi ko muna `yong ilang gamit na nakalagay sa table ko at inilapag na rin ni Troy yung mga pagkaing dala niya. Kumain lang kami, at the same time, nag-uusap sa kung anu-ano, of course, with the kids. Time passed, natapos na ko sa lahat ng kailangan kong gawin, even `yong interview ng isang student sa `kin, tapos na. All I need to do is to wait for the photographer na kuhaan ako, but it seems na wala pa siya kaya we decided to go home and move it to another day. This is an enormous place, it will took us a hard time, looking at him or her. "This. Mukhang napagod ng husto 'tong Kuya mo, Sophie at nakatulog na naman." Troy said while removing ZJ's uniform, which happened na nakahiga sa couch ng office. " I tried to stop him, Daddy from running but he didn't bother. He act like he didn't hear me." pagsusumbong ni Sophie. "Your Kuya Zach is really a jolly and naughty kid. Don't be consternated about it, deal with it. Let's go home." he said while carrying ZJ. Kinuha ko na `yong uniform niya at nauna na kaming lumabas ni Sophie para pagbuksan sila nang pinto. I knew how heavy my son is, nasubukan ko na siyang buhatin at `di na ko umulit. I also asked Sophie to watch his Kuya, baka malaglag sa pagkakahiga niya sa backseat. Nakapasok na ko sa loob when I noticed na may naiwan akong envelope kaya lumabas agad ako.  "Where are you going, Michelle?" tanong ni Troy. "May naiwan ako sa office, babalikan ko lang. Stay here with them, sandali lang ako." Agad akong lumabas sa kotse at nagtungo sa opisina ko. Hindi ko naman napansing may naiwanan ako sa pagmamadali ko. 'Pag dating ko sa office, may nakita akong isang lalaking kumakatok sa pintuan, hindi naman siya teacher kasi di siya naka-uniform at mas lalong di ko siya kilala dahil wala akong inaasahang bisita.  "Excuse me, Sir. Sino pong hinahanap niyo?" I asked As the moment he rotated his position, facing me, I was shocked to whom I see, "Oh? It's been a long time, Michelle. Who would thought? Ikaw pala ang magiging asawa ni Troy. Ang swerte niya sa 'yo. Sa—" I interrupted him by gaving him a smirk ," Maswerte talaga siya at ganoon din ako sa kanya. Well, if you don't mind, papasok ako. And if you're looking for my HUSBAND, nasa kotse siya kasama nang mga ANAK namin." I said windless, emphasizing the words 'HUSBAND' and 'ANAK' Binuksan ko na `yong pinto at nabigla when he plucked my arms, " Don't be bitter, Michelle. Exes can be friends, right?" The audacity. Hindi ko alam kung saan kumukuha ng kapal ng mukha ang lalaking `to. Siya ang ex kong nahuli kong nakikipag-make out sa ibang babae. Cliché right? But who cares, that was so yesterday. Kung tutuusin, dapat pa akong magpasalamat sa kanya. Kung hindi dahil sa kanya, hindi ko makikilala si Troy at baka wala 'tong pinapangarap kong pamilyang magkasama naming binuo. At kung hindi dahil sa kanya, `di ko malalaman ang difference nang mga lalaki. Na ang iba,likas na ang pagiging manloloko and the rest is not Tinanggal ko ang pagkakahawak niya sa braso ko, "Sorry, no. Exes are treasure for me, dapat ibaon at hayaang iba ang makinabang." He smirked, giving me formidable feeling, "You couldn't say that, Michelle. Darating ang araw na ikaw mismo ang lalapit sa 'kin at kakailanganin mo ko. I'll assure you, ite-take ko ang opportunity para bawiin ka kay Troy. No’ng nakita ko kayong masaya, nagsisi akong iniwan kita. Jackpot si Troy. Mark my words. Baba—" Hindi na siya natapos sa biglang pag-sampal ko. I tried to lull and fortified myself, but I can't, "Don't you dare ruin or mess up my family, Michael. Shoved up those thoughts, hinding-hindi mangyayari `yon." Hinawakan niya `yong pisnging nasampal ko, " Well, exes are treasure, right? Kakailanganin mo rin ako 'pag nagipit ka. Ibang-iba ka na nga, Michelle. Malaki nga ang pinag-bago mo dahil kay Troy. Naging mas matapang ka na." "Will you shut up? Hindi ako nagbago dahil kay Troy. One, hindi mo alam na ganito ako dahil wala ka namang alam sa 'kin. Two and the most important thing, pamilya ko na ang involve dito. I won't let anyone—" "Michelle!” Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang biglang dumating si Troy. Lumapit siya sa 'kin at hinawakan ang baywang ko, "May problema ba? Michael, Michelle?" "Wala naman, pre. Kinausap ko lang 'tong asawa mo regarding sa school paper. I have to go. Mrs. Mercado, pakitandaan ang mga sinabi ko. Babalikan kita. Troy, ingat.", he walks away from us and waved his hand as a sign of goodbye. Alam kong double meaning `yong sinabi niya, `di ko nalang pinansin upang `di mahalata ni Troy na nagkaroon ng tension between us. Nakuha ko na `yonh envelope na naiwanan ko at nagsimula na kaming maglakad pabalik, "What happened to the both of you? May ginawa ba siya sa 'yo?" "W-wala. Is he a friend of yours?" "Ka-batch ko  lang siya noong college, pero nakilala ko `yon sa bar. Regular customer. Originally, kaibigan yan ni Charles, pinakilala lang ako. Alam mo naman yang si Charles, purong sira-ulo, si Michael, babaero." "Eh, ikaw?" was all I can managed to say, changing the topic. "Ako?" he said. Huminto siya sa paglalakad at tumingin sa 'kin. “Loverboy. Purong pagmamahal mo,” then he gave me a quick peck sa pisngi ko and continued walking. Corny yet sweet. Sa tagal kong kilala sila Troy at Charles, ni minsan, hindi ko nakilala si Michael bilang kaibigan nila. Alam nila ang nakaraang mayroon kami ni Michael, pero hindi nila alam kung sino 'to. Hindi na ko nagpa-apekto sa mga sinabi ni Michael. Alam ko naman sa sarili ko na imposibleng mangyari `yon. Sobrang pagmamahal ang pinapakita nang asawa ko at gusto ko, higitan ko pa yung pagmamahal na binibigay niya. —————★————— These past few days was an understatement. I couldn't sleep at all. I tried to make sense of what was happening, telling myself that they were just an illusion. A lot of thoughts are racing through my head and it sucks. Hinarap ko na si Troy na kasalukuyang naka-talikod sa 'kin. Hinarap ko siya sa 'kin at niyakap. Bakit ba kasi tulog mantika 'to? Kailangan ko nang makaka-usap. Itraced his facial features. From his eyes, down to his nose, from his lips. Almost everything about it is a perfection.  "Troy, I felt defeated. Upset, stressed, depressed and so on. `D ko kayang gawin solution `yong problema, mas nahihirapan akong i-handle ang mindset ko. I need you, to cheer me up. Give me wisdoms." no doubt, I kissed him. Hindi ko alam kung bakit ko ginawa `yon, siguro, para magising siya and it never fails. He’s now responding to my kisses and shifted our position. Nasa ibabaw ko na siya, pinning me to the bed. Knowing his s****l urges, alam ko na saan patungo `to. "I can't give you wisdom for now, but I think I can cheer you up. Tonight, erase those problems. All you need to think is just you and me, making love.” he seriously said I simply nodded my head as an approbation and gave him my sweetest smile. We took off our clothes and did it. Maybe he's right. This is what I need. A sort of pleasuring and love making with my husband. To ease those thoughts.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD