Unang pumasok sa ulirat ko ang sakit. Masakit ang binti ko kung saan tumama ang bala. Masakit ang tiyan ko kung saan sinuntok ako ng mga tauhan. Masakit ang ulo ko dahil sa pagkakauntog nang bumagsak ako sa lupa. Pero higit sa lahat, masakit ang puso ko dahil sa nagawa ni Lloyd. Ang lalaking akala ko ay iba, ang lalaking minahal ko nang totoo, ay siya pala ang babaril sa akin.
Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata, at agad na sumalubong sa akin ang madilim na kisame ng isang lumang gusali. Ang mga bintana ay basag, ang mga dingding ay puno ng butas at graffiti, at ang amoy ng lumang semento at alikabok ay pumapalibot sa hangin. Abandonadong warehouse. Malayo sa sibilisasyon. Perpektong lugar para sa mga bagay na hindi dapat makita ng kahit sino.
Sinubukan kong gumalaw pero naramdaman ko
